Gehaald !: we zijn er

Vrijdag 29 juli dag 5: Vandaag de slotdag. We gaan van Bergen naar Oslo. Het is vroeg plassen want de rally start al om 7:30. Na het brood en de koffie gauw de spullen weer ingepakt en de opdracht opgehaald. De opdracht luid als volgt. Noteer de kentekennummers van de vier auto’s van de organisatie. Dit lijkt niet zo moeilijk maar als je er pas achter komt dat deze gegevens belangrijk zijn nadat de vier auto’s voor je neus zijn vertokken dan is dit oprecht balen. Nog gauw alle gemaakte foto’s nagekeken. Maar ja daar staan alleen barrels op. Het fotograferen van Lease auto’s met reclame was de afgelopen dagen natuurlijk niet echt interessant, tot dat je er punten mee kunt verdienen. Nog gauw twee auto’s gespot en toen maar gauw op weg een lange tocht door een opnieuw adembenemend Noorwegen. Met name de hoogvlaktes met gletsjers waren erg mooi.

Vandaag over de rally geen spannende verhalen of hulpacties uitgevoerd. We hebben echt voornamelijk alleen maar genoten. Hebben we nog pech gehad? Nee alles liep op rolletjes. Met de kachel aan af en toe sproeien op de radiateur en de motorkap eraf konden we met gemak alle hellingen nemen. Aan het einde van de dagrit reden we onbedoeld (er was een wegomlegging) langs de gedenkplek van de om het leven gebrachte tieners bij Utøya Het is goed om te beseffen wat er is gebeurt en dat er vanavond in Oslo geen plek is voor frivoliteiten. Wij spreken de hoop uit dat onze mede Carbage runners hier net zo over denken.

Wij gaan naar de prijsuitreiking, Tot slot willen we al onze volgers bedanken voor hun interesse en geniet samen met ons van de foto’s

Een hartelijke groet

The Lions

Ps .Heimerik en Marian gaan verder door Noorwegen ,Zweden, en Denemarken. En hoewel er niet zulke spactaculaire verhalen zullen komen als de afgelopen tijd, proberen ze wel om de weblog bij te houden voor degene die het weten wil.

Oslo: Here we come

 

Donderdag 28 juli, dag 4:Vandaag is de reis van Lillehammer naar Bergen een mooie reis over verharde en onverharde bergpassen. Een hele uitdaging niet alleen voor ons maar zeker ook voor onze oude Transit. Een dag waarin we ons moeten bewijzen als team. De volgende opdrachten staan op de kaart. Alle opdrachten staan in het teken van de auto. Om je auto te verwennen laat je hem pootje baden in het meer waarbij alle wielen duidelijk in het water moeten staan en laat je, ook laat je hem lekker wassen door twee dames in bikini. Voor de inwendige mens moet je een ei bakken op het motorblok. Ook de capaciteit van de auto wordt getest. Blaas met de auto een condoom op en laat 10 mensen plaats nemen in je auto. Dit was voor ons natuurlijk geen enkel probleem, wij beschikken namelijk over een bus 25 mensen dat was pas een uitdaging geweest.

De hilariteit begon al op de parkeerplaats. Een van de collega runners heeft zijn auto namelijk helemaal beplakt met condooms. Als een volleerd marktkoopman werd met een microfoon de rubbers bij opbod verkocht. Dus ook wij gauw voor een biertje een rubber gescoord, collega’s geholpen bij het invouwen van 10 personen in de auto. Om tien uur gingen we aan de rit. Eerst maar eens op zoek naar een geschikte badplaats voor de auto. Dit was een risico volle actie met een bus van een kleine twee ton, we wilden de bus namelijk ook wel graag weer mee. Maar met wat draaien, peilen en techniek hadden we ook deze klus vrij snel geklaard.

Dan maar gauw op de bergen in, al bij de eerste bocht moeten we terugschakelen naar zijn twee en niet lang daarna komt ook nummer één aan de beurt. De weg blijft maar klimmen en onze oude Transit krijgt het oprecht te kwaad. De temperatuur loopt op. Ook het vol open zetten van de kachel geeft niet het gewenste resultaat. Tijd voor een pauze dus. Hoe nu verder, we kunnen natuurlijk niet telkens na een kwartier een rustpauze nemen van een half uur want de weg is nog lang. Dan lijkt de oplossing dichtbij. Zusje oppert de motorkap te verwijderen zodat de motor meer koeling heeft. En ja hoor onze Transit vindt het fijn. De temperatuur zakt en we rijden, kruipen langzaam de berg op. Helaas het blijkt niet voldoende te zijn. De bus puft en kreunt en krijgt het opnieuw te kwaad. Zeeleeuw oppert water over de radiateur te laten lopen voor extra water koeling, maar hoe doseer je dit vanuit de auto. Arregat komt met het lumineus idee op de ruitenwis sproeier hiervoor te gebruiken. Zo gezegd, zo gedaan. Met een extra slang gekoppeld aan de ruiten sproeier hebben we een nieuwe modificatie gebouwd op de Transit. Wij zijn ervan overtuigd dat Ford nog dit jaar een terugroepactie opstart, zodat alle Transits binnenkort worden voorzien van deze water injection. Wij en onze barrel zijn helemaal heppie de peppie met deze aanpassing en hij brengt ons dan ook koelbloedig en probleemloos naar de finish.

Maar wij zijn niet de enigen die problemen hebben. Ook collega runners hebben het moeilijk en gezien de hoeveelheid gereedschap en kennis aan boord worden we al gauw de plaatselijke wegenwacht. Zo wordt er een noodverband gelegd voor een defecte dynamo en een kabelbreuk gerepareerd. Een Audi met een kapotte automaat moeten we helaas doorsturen naar de garage.

De rit was werkelijk waar adembenemend mooi. Niet alleen was er natuurschoon in overvloed maar er waren ook leuke intermetzo’s. Zo werd er spontaan op de onverharde bergpas met ondersteuning van de Pussy Wagon een Beatparty gehouden. Deze verlengde Cadilac beschikt over een hele batterij aan boxen en geluidsapparatuur. Onbezoldigde passanten keken ons meewaardig aan en begrepen er niet zo veel van.

Al met al een vermoeiende maar zeer geslaagde dag. O ja, de puntenscore van de dag? 8 van de 10. Wij hebben ons ei in alu folie op het blok gebakken. Dit had rechtstreeks op het blok gemoeten. Voor een ieder die dit wel op de juiste wijze heeft uitgevoerd, die ruikt de ei vandaag nog. Dus als je het ons eerlijk vraagt dan hebben we geen spijt dat we deze twee punten mis zijn gelopen.

Wij zijn wat laat met dit verslag voor onze trouwe volgers. We zijn op weg naar Oslo.en bij de Mac en nog 150 KM te gaan

eindelijk een dag zonder problemen lillehammer bereikt

 

Woensdag 27 juli dag 3:

Vanersborg-Lilehammer vandaag was het een goede dag nadat we gisteren twee punten hadden gemist, kunnen we vandaag met gepaste trots melden dat we alle punten hebben gehaald. De opdrachten waren wel bijzonder van aard. Je moest je auto bij iemand anders in de garage parkeren, met iemand van de lokale bevolking van kleding wisselen, de lunch voor een familie bereiden, bij iemand in het zwembad plonzen en twister spelen met een gezin. Deze laatste opdracht was nog niet zo gemakkelijk. Ik denk dat er nog nimmer op één dag in Zweden zo veel spellen Twister zijn verkocht als vandaag. In een straal van ruim 100km was er geen spel meer te koop. Helemaal hilarisch werd het toen opa van de familie ook mee wou doen. Iedereen is buitengewoon behulpzaam wat de uitvoer van de opdrachten ten goede komt. Gelukkig was het vandaag niet noodzakelijk op te sleutelen. Er blijft enkel een plas olie achter, da’s op zich een goed teken want dat betekent dat er nog wat in zit. De bergen worden langzaam hoger en de organisatie heeft zelfs een stukje uitgezet over een onverharde weg. De mensen die daar wonen zullen wel gedacht hebben, normaal komt daar nl. voornamelijk lokaal verkeer langs. Voor de jongens met de BMW’s prachtig wij kunnen alleen maar genieten van het uitzicht want driften is voor ons niet weggelegd we zijn af en toe blij bij de berg op te komen. Dit gaat mogen wat worden want het route boek zegt dat er nogal wat klimpartijen in zitten, maar deze dag pakken ze ons niet meer af.

De finish was bij het Olympisch stadion dus we voelden ons allemaal een beetje kampioen. De controle voor de grens van Noorwegen waar we voor gewaarschuwd waren hebben we niet gezien. Alle mannen die angstig hun bier hebben weggegooid omdat ze dachten anders de sigaar te zijn lopen nog te huilen om hetgeen ze hebben weggegooid of achter elkaar hebben opgezopen. Niemand heeft controle gezien. We reden vandaag allemaal rond met een plakkaat met de condoleances aan Noorwegen. Iedereen hield zich ook keurig aan de etiquette. Hadden we aan het eind van de dag toch nog de schrik van ons leven, want omdat je in Noorwegen met licht aan moet rijden willen we de lampen nog wel eens vergeten. Hilariteit alom toen we een mede carbager zagen die zijn lampen had aangelaten, ons eigen bus stond er achter en wat denk je ook licht aan. Maar geen paniek hij startte.  Deze keer geleerd van eerder want na de opdracht inleveren is het steeds stressen om een slaapplek op redelijke afstand te vinden daarom deze keer vooraf geregeld. Vanavond dus relaxt slapen of niet blijkt er nl een spoorbaan langs te lopen.

Morgen gaat het er echt om, dus we laten het gebeuren.

Vanersborg met pech bereikt

Dag 2:  26 Juli, vandaag zullen we vanuit Denemarken vertrekken naar Zweden maar voor dat het zover is moeten we onze spullen van de nacht opruimen. Arregat en Zusje hebben boven in de bak geslapen, en Zeeleeuw onder op de vloer. Niet echt veel ruimte maar het ging prima. Vast beter dan met je luchtbed op de koude natte grond, want nat zijn de campings wel. Om 8 uur zijn we paraat en vertrekken we weer richting de haven waar we onze nieuwe opdracht en route in ontvangst zullen nemen. Helaas verloopt de reis naar de haven niet vlekkeloos. Na een paar kuilen, gaten en verkeersdrempels begeeft de uitlaat het, met een hels kabaal als gevolg. Bekijks hebben we in ieder geval wel. Ook de riem van de dynamo begint te gieren. Werk aan de winkel dus. Voorzichtig doorgetuft naar de startpunt om ieder geval wel onze dagopdracht in ontvangst te kunnen nemen. Arregat en Zeeleeuw ontfermen zich over de uitlaat en Zusje buigt zich over de dagroute en de uit te voeren opdrachten. Zeeleeuw komt op het lumineuze idee om van een conservenblik en wat oude bierblikjes een manchet te maken die in de demper en om de uitlaadpijp gemaakt wordt. Zo wordt met een blik wortels en doperwten een tijdelijk noodverband gemaakt en na een uur is de uitlaat weer rijklaar. Met dank aan de groenten van Hak. Nog even de beugel vastzetten van de dynamo en we zijn met maar een uur vertraging weer reisvaardig.

Dan de dagopdrachten voor vandaag. Deze periode staat in het teken van de World Jambory, die dit jaar in Zweden plaats vind. Om deze reden moet één van de teamleden in een tenue van een scouting club worden gefotografeerd. Dit leek eerst geen gemakkelijke opgave maar door onze uur vertraging, was Kopenhagen inmiddels vol gestroomd met scouts vanuit de hele wereld. Niet te lang geaarzeld en op een groep afgestapt, de situatie uitgelegd en kleding bij elkaar geronseld. Binnen vijf minuten kon zusje in tenue op de foto en waren de eerste 2 punten weer in de pocket. De overige opdrachten waren ons op het lijf geschreven. Het vinden van en overdragen van levende pissebedden, het aanleveren van een blikje bier van exact 7 graden Celsius en het overhandigen van versgeplukte jeneverbes. (Dit is overigens een beschermende plant in Zweden) Het laatste deel van de opdracht was moeilijker. Het vinden van een “Amalgeen” graniet. Dachten we bij de mac Donalds een prachtige steen te hebben gevonden die er precies op leek maar helaas, voor dit onderdeel zijn we niet geslaagd. Hiermee komt de dagopbrengst aan punten op een totaal van 8.

Het laatste stukje van de dagroute hebben we afgesneden (50KM) wat we hadden immers nog een andere opdracht te vervullen. Het definitief verhelpen van de gebroken uitlaat. Op plaats van de dagbestemming de aggregaat opgestart en de uitlaat vakkundig gelast. Ook deze actie trok veel bekijks. Maar de uitlaat is weer als nieuw en kan zo in het schap.

Nog een interview gegeven aan de Stentor (schijnt ook ergens op internet worden geplaatst)

En wij gaan met vertrouwen de dag van morgen tegemoet.

Er zijn wat mensen die moeite hebben bij het plaatsen van een reactie, volg deze stappen en het moet lukken:
- kies Anoniem
- voer tekst in
- klik VOORBEELD
- kies Reactie plaatsen
nu woordverificatie dat getoond wordt overtikken en afsluiten door knop 'reactie plaatsen'

kopenhagen bereikt

Voor iedereeen die Roelof heeft gebeld om mijn doorschakeling er uit te halen het is geregeld Hij is ca 6 keer gebeld.

Gisteren vertrokken te zijn uit Hardenberg uitgezwaaid door familie en de directeur van Eska  hij wou natuurlijk zelf zien of het een beetje veilig was. Is het nu echt begonnen we kregen een 5 tal opdrachten die je bijna niet zonder hulplijn kon oplossen het varieerde van zoek een 100 jaar oude boom tot fotografeer het huis van de oprichter van de band die brother Louis als hit had nog bedankt hulplijnen zonder jullie hadden we het niet gered. De opdrachten hebben we redelijk snel kunnen oplossen en in het begin schoten we ook nog lekker op dat veranderde echter nogal snel na de laatste opdracht rondom Hamburg alle verkeer vast volgens ons wel 80 kilometer en da’s niet onze snelheid maar wel stilstaand verkeer.

Ook in de file af en toe dikke lol. Al die barrels verbroederd toch. Zo dachten wij dat we een van onze collega’s hadden gespot bleek het een stel mafkezen te zijn in een nog ouder exemplaar van de Transit die wij hebben. Zij waren samen onderweg naar Boedapest. De buitenzijde van de auto was keurig zwart geverfd met schoolborden krijt. Dit bied de mogelijkheid tot het overbrengen van een boodschap of een telefoonnummer. Ja, na zoveel uur gezamenlijk in de auto hadden wij wel behoefte aan wat nieuws. Niet geaarzeld en het telefoonnummer gebeld van Joost. Dat stond immers op de bus. Maar Joost wist van niks. Hij zat helemaal niet in de bus. Een grapje van zijn vrienden dat een leuk intermezzo opleverde

Ik zat hier en daar nog wel een beetje gestrest te kijken want op onze eerste pitstop lag er toch een behoorlijke plas olie onder het ding maar da’s volgens sommigen een goed teken want dat betekend dat er nog olie in zit ook moest in de File de deur open en de verwarming aan anders werd de temperatuur voor Bruno voorin wat ondraaglijk. Nadat we de file hadden omzeild ging het een stuk vlotter alleen jammer dat dit de eerste 2 kilometer zo was daarna zijn we volgens mij weer achteraangesloten toen we dan eindelijk Hamburg voorbij waren schoot het lekker op allen toen we onze aankomsttijd gingen uitrekenen zagen we in dat we wel wat geluk bij de boot van Putgarden moesten hebben anders zouden we te laat binnen komen we moesten nl voor half twaalf binnen zijn.

Als we de rest van de reis ook zo veel geluk hebben doen we het er voor,  we reden direct de boot op en gingen ook direct weg toen nog 150 km naar Kopenhagen en dat zou het dan zijn.

Nou bijna, in Kopenhagen raakte zelfs Tommie de weg kwijt en toen we op het bedrijfsterrein aankwamen verwachte je zo in een gat te rijden waar ze je niet weer vinden uiteindelijk toch gevondenen op tijd binnen. ‘ de volle 10 punten ‘dat konden ca 60 andere teams niet zeggen zij waren te laat. Toen nog even kwartier maken da’s  met de Lionscamper een peuleschil natuurlijk leuk is dat met een biertje in de hand kijken hoe een ander om 12 uur ’s nachts een tentje op zet. En toen slapen Zusje en Arregat boven in de volgende modificatie is al geboren want door een dik luchtbed boven in was er niet veel ruimte we over wegen nu een rail systeem dan kunnen ze gaan liggen waarna ik de la dicht kan schuiven vanmorgen weer vroeg wakker ontbijten en op naar Zweden kijken wat deze dag ons brengt

We zijn er klaar voor ???

 

Nu , het is bijna zo ver we zijn er klaar voor. Of niet ?

Na de hele dag gelopen te hebben Oh ja dat moet ook nog mee is de bus inmiddels aardig vol. Toen moest de garderobe van Marian nog mee want die vliegt immers vrijdag naar Oslo en wil eigenlijk niet anders dan handbagage mee. Dan blijkt plots dat een transit voor 4 personen tochh wat minder groot is dan ie leeg lijkt. Zeker als je ook wat gereedschap mee wilt hebben voor onderweg. Zusje piepte al dat we zelf moesten wetenwat we meenamen als wij zo nodig Ed en Willem Bever uit moesten hangen mocht het niet ten kosten gaan van de rest wat mee moet wat mij betreft heeft ze geen klagen want ze heeft mooi een bede op het penthouse die vast slaapt als een Auping al zal het zijn omdat we straks bekaf zijn. Want het is morgenvroeg pissen om klokken er seks ( Noors voor: het is  zes uur ) willen we toch richting Hardenberg en daarna moeten we nog een stukkie richting Oslo. Kopenhagen is de eerste stop en ik denk dat we de eerste dag dan ook wel zat zijn.

Nu hij staat volgetankt en alles gecontroleerd dus we kunnen.

Trouwens dat tanken met zo’n Ford is ook een avontuur. Zo,n ding heeft de vuldop aan de zijkant en Bert Bos ( collega met ook zo’n ding)  moet mij dat nog eens voor doen want tijdens het tanken begint dat ding te rochelen als een bejaarde in ademnood waarna hij even lekker over zijn nek gaat en als je pech hebt heb je er gelijk een werkbroek bij. Daarna kun je nog rustig doortanken en gaat er nog zeker 8 liter bij. Maar behoudens dit milieu incident is alles verder in orde.

Ik zal proberen iedere Volgende dag een hotspot te zoeken om de nodige berichten wereldkundig te maken. Morgen nog wel even Roelof bellen dat ie mijn doorschakeling er uit haalt maar als iemand dit leest mag die het ook wel even aan hem doorgeven, want ik heb nu echt vakantie en hoef geen telefoon kun je even een mannetje sturen de inpakstraat doet het niet.

Mensen veel plezier met lezen .

Groeten 

Zeeleeuw

Inrichting bijna klaar

Even een berichtje over onze vorderingen voor de reis.

We zijn er bijna klaar voor alleen nog wat inrichtingen en dan gaat het grote feest beginnen.

Maar zoals eerder al vermeld niets gaat vanzelf, na een grote zucht heeft ook zusje ingezien dat het vast gezelliger is om bij de rest van het Gaaies te kamperen, dus slapen we in tenten of in de bus. Nu zijn we van plan nogal wat materiaal mee te zeulen (want al moeten we duwen Oslo gaan we halen) er moet dus ook slaap ruimte worden gemaakt. Na met fronsende wenkbrauwen in de bus te hebben gestaan dacht ik zo, als ik nu met mijn voeten onder het uitklapbare aanrechtje( leuk ding trouwens van de Aldi) slaap. Tussen het gereedschap op de vloer (volgens sommigen voel ik mij daar het beste thuis) en Zusje en Arregat in de bult op een verdieping van underlayment, dan hebben we allemaal een prima plek. Dus naar de Gamma groots inkopen gedaan en thuis zagen en stellingen bouwen. Wat is er dan mooier om na  gedane arbeid trots naar je creatie kijken met een blik dat heb ik mooi gemaakt. Nou zo ging het niet helemaal dus !

Want wat bleek om 2 man boven in te parkeren dienen de achterdeuren open en met een trap naar boven worden gekropen om in de bult van ca 70 cm te kruipen als je dan ligt moet iemand de achterdeuren dicht doen waarna het knusse stel niet meer kan ontsnappen. Want voor ze er uit kunnen dient eerst iemand de achterdeur te openen, een trap in positie te brengen en dan kan de uittocht beginnen. Nu hebben we bij zusje wat concessies aan het comfort weten te regelen omwille van de saamhorigheid, maar dit gaan we denk ik niet redden, dus optie 2 besproken. Ik boven op een bed  van halve breedte en zij tweeën onder op een ruimte van ca 1 meter breed.

Wat denk je ? ook afgekeurd. Op dit moment ben ik dus bezig een uitbouw te maken aan de achterkant van de bus van een dekkleed zodat de deuren open kunnen blijven en de trap kan blijven staan,zodat ik niet bij elk sanitair intermezzo de deuren dien te openen.

Moet ik wel even zeggen dat de vrouw des huizes nu een beetje chagrijnig is daar het project nl niet te veel mag kosten heb ik een rits van een droogzeef ( ook die verzamel ik ) gebruikt. Alleen moet je die eerst los maken van de stukken zeef die er bij aan zitten en nu ligt de kamer vol met 1 miljoen draadjes in het hoogpolig vloerkleed.

Ik hoop dat het morgen weer over is want dan moet ik de rest afmaken en de boel in elkaar naaien. als iemand trouwens nog een stukje aluminium trapje  heeft liggen ca 2 meter dan houdt ik me aanbevolen want deze hebben we ook nog niet en om nu ieder keer bok te staan als het stel naar boven moet voel ik ook niet veel voor. Dus als iemand mij bij de ijzerbak ziet kijken dan weet je waar het om gaat.

Wordt vervolgt.

P.s fotos zet ik er het weekend wel even bij

Op naar Westerbork

Vandaag de eerste  intro gehad met de Carbage run.

Het gebeuren vond plaats in Westerbork waar bij restaurant “de Warrel” alle Carbagers werden verwacht. Natuurlijk waren we nieuwsgierig naar de andere deelnemers en hun creaties.

Wel ik kan je zeggen een mooi zooitje ongeregeld, nu viel dat ook wel een beetje te verwachten natuurlijk maar het blijft leuk. De meest bijzondere uitdossingen troffen we aan waarbij ik mij heb verbaasd dat sommige niet van de weg gehaald zijn. Van sommige  Auto’s waren de lichten niet eens meer zichtbaar, uitstekende (en hier bedoelen we niet zeer goed) delen, het kon allemaal. Sommige vonden we niet zo bijzonder een doodskist op je Auto met hierin een bier drinkende deelnemer hoeft wat mij betreft niet zo. Maar zo te zien belooft het een mooie bende te worden.

Veel aandacht trok de vermogens testbank waar auto’s vol gas in de hoogste versnelling zo ver werden geknepen dat ze smoorden. Hieraan hebben wij de bus niet gewaagd. Dat het voor sommige auto’s hier letterlijk zweten was bleek wel uit de leksporen die hier en daar verschenen. Maar even spionerend op de uitslagenlijst hebben wij ongeveer( toen ie nieuw was) een kwart van de PK’s die sommige anderen nu hebben . maar goed het gaat niet om snelheid.

De kans om als hoogste te eindigen lijkt ons nu echter ook verkeken, want naast onze verhoogde bus doen er ook een Camper en een kleine vrachtauto mee, deze laatste bevat een complete muziekband en zal volgens zeggen ’s avonds in het kampement voor de nodige sfeer zorgen. Toen we tegen de mannen zeiden dat we achter hun aan zouden rijden was de vraag of we een beetje konden duwen waarop onze wedervraag was of zij een beetje konden slepen.

Zal wel wat moois worden. Er waren nog een paar busjes bij waaronder een Leyland Sherpa hoe je die weer op weg krijgt als je onderdelen nodig bent ?

Bij de uitleg over de run waarvan het meeste ook in het handboek staat werden de statistieken er nog even bij gehaald. Waarbij je zult begrijpen dat  met 92% man en 8% vrouw en een gemiddelde leeftijd van 29 jaar je zo nu en dan een ruim geweten zult moeten hebben.

Bij de gemiddelde bestuurder gaat het duidelijk om wie de grootste toeter en of luidspreker heeft. En waarbij hulpmiddelen als : gastanks met perslucht op het dak en een vrachtwagen hoorn, geen uitzonderingen zijn.

Een beetje doof zijn we weer thuis gekomen waarbij ik niet weet of het komt door de herrie in de bus( ik zal nog even meten of we binnen de gehoorbeschadigingdagdosis blijven anders moeten we straks gehoorbescherming plicht invoeren want volgens K v Z moeten we het vooral veilig doen) of door het getoeter en de muziek op het treffen in Westerbork.

Trouwens over veilig gesproken een stel was wel heel veilig bezig zij hadden hun  auto nl beplakt met duizenden condooms geen plekje op hun BMW was onbedekt, hoeven die jongens straks niet te zoeken. Ik hoop alleen voor hun dat niet een lolbroek met een speld er een Russische roulette van maakt..

Wel we gaan de aankomende week de bus inplakken en inpakken en da gaat het echt gebeuren.