Na wat ideeën besloten om mee te doen met een Auto die op houtgas kon rijden. Na wat onderzoek op internet nog enthousiaster geworden en uiteindelijk ingeschreven voor de editie van 2011, en ja dan begint het echt. We gaan met een oude Transit (daar kan immers flink wat hout in mee) naar Noorwegen.
alleen eerst nog even een Bus scooren voor minder dan €500,- en ja hoor daar stond er een in Hoorn te koop via Marktplaats. Het ding ongezien gekocht en dan moet het nog worden getransporteerd. geen APK dus da's nog wel even lastig.
Na wat googelen uitgevonden dat je met een niet APK gekeurde Auto ( 2 jaar geleden) over de weg mag rijden om bij het keuringsstation te komen. Mits je een bewijs hebt voor de afspraak en een verzekering alsmede een schriftelijke ontheffing van de motorrijtuigenbelasting.
Die afspraak voor de keuring : dat ging niet moeilijk, de ontheffing voor de motorrijtuigenbelasting waren we te laat mee, dus dat moesten we er maar op wagen en na veel vijven en zessen is ook de verzekering uiteindelijk geregeld.
Dus op naar Hoorn voor de overdracht. de Passat mee als Service voertuig en samen met Marian op Pad.
Nadat we de Bus hadden horen lopen en hij er uit zag als door de verkoper beloofd, het ding overgeschreven en daarna zouden richting Schildwolde . Plotseling viel het oog op de brandstof dop, daar zat een slot op! helaas had de verkoper hier geen sleutel meer van en werd besloten het ding met gepast geweld te verwijderen.
Dus met een schroevendraaier er een klap tegen en dop in 2en 1deel aan de buitenzijde en het andere deel in de vulopening. Dit was uiteraard zo niet gepland en na een uur morrelen en de nodige inwendige vervloekingen het deel met een draadje en een tangetje er uit gekregen. ik denk dat ik hem wel 30 x voor de opening heb gehad waarna ie toch weer terug viel. Maar goed uiteindelijk hadden we hem er uit, de opening gedicht met een dop van een gasbuis en de terugtocht kon beginnen. Eerst even tanken natuurlijk en de banden op spanning brengen. Tenminste zo hadden we het gedacht, het liep wat anders!
Nadat we waren weggereden en ik voorop de eerste kruising over reed keek ik in mijn spiegel en zag dat er een spatbord rand door de wind als richtingaanwijzer fungeerde en dat geheel op eigen initiatief . dat lossen we dadelijk wel op dacht ik, wel raar dat ik Marian nog niet achter mij zag. Hé Telefoon ! Marian belde met het verzoek of ik terug wou komen want ze kreeg de Passat niet in de versnelling en stond aan de kant nadat ik nog een volgens mij goede tip had gegeven om de koppeling in te trappen kreeg ik als dank de nodige verwensingen en een mededeling dat ze dat uiteraard had gedaan.
Na wat gemor besloten om te keren alleen waar? na bijna een tuin te hebben aangepast op het keren van een Transit bus aangekomen bij de service auto die zelf vleugellam was geworden. diagnose was al snel gesteld de versnellingspook was afgebroken, ten minste de pin waarover de pook schanniert. inventief als we zijn en aan gereedschap geen gebrek, hadden we daar een oplossing voor, gat er in boren schroef er door en gaan. de plaatselijke Chinees had een parkeerplaats met aan de voorgevel een stopcontact ( voor de puristen een wandcontactdoos) en na dit gevraagd te hebben mocht ik daar een beetje stroom van gebruiken. Aldus: kabelhaspel uitgerold boormachine gepakt en een gat geboord, allen jammer ik had eigenlijk niet een bout van de juiste lengte en grootte bij me, maar met een kleinere zou het ook wel lukken. Vol trots en blij dacht ik weer op weg te kunnen allen kwam hij niet door de keuring van de vereniging van huisvrouwen en werd ik op pad gestuurd om naar de garage die een stuk terug gespot was voor een betere bout.
Hulpvaardige mensen daar, ik kreeg een bout die weliswaar te lang was maar wel de juiste diameter. Dus terug naar de parkeerplaats, andermaal de kabelhaspel uit, de boormachine te voorschijn , gat opboren en met een slijpschijf de bout inkorten. De Chinees zal wel gedacht hebben raar stel met een verrotte bus en een kreupele passat, maar deze keer kwam de oplossing wel door de keuring van mijn Ega en konden we echt op weg. Aldus in Hoorn getankt, bandjes opgepompt en gaan. Maar goed en wel op weg even de zaken overdenkend realiseer ik mij dat we niet hebben gekeken naar het oliepeil, daar ik een vermoeden had dat dit wel eens niet zo slim kan zijn bij de eerst volgende benzinepomp even op de parkeerplaats en inderdaad niks meer op het pijlstok te zien.
De meegebrachte olie er in en nog eens gepeild, nog te weinig dus een liter er bij gekocht en weer verder.
Na net de A7 weer opgedraaid te zijn rook ik een toch wel erg vreemde lucht het zou toch niet dat de olie dop er niet goed op zit. De eerste de beste afrit er maar weer af en controle en ja hoor een mooie bende, maar goed.
De dop er deze keer beter op en nu dan echt op weg. En verder zonder problemen het ding naar Schildwolde gereden. Helaas waren we te laat voor de APK afspraak maar hadden we hem wel mooi thuis en kan de restauratie beginnen.
Want behalve de spatbord randen was er wel meer verrot maar nu op het moment van schrijven en dus een halve vierkante meter plaat verder is ie zo ver dat ie naar de APK kan. dus wordt vervolgt.
Oh ja : Het Idee met het Houtgas is even verlaten, want dat viel toch nog wel een beetje tegen. Ik heb een boek gekocht wat is geschreven door een Fin die daar al flink wat ervaring mee heeft. Je moet zo ongeveer een fabriek bouwen met Cyclonen en filters en koelers en ook de motor behoeft enige aanpassingen, welke door gebrek aan tijd niet meer zijn te realiseren.
Mischien dat ik die op een ander moment nog eens ga bouwen want ik blijf dit wel een interessante techniek vinden.
Hoe we trouwens aan onze naam komen? in ons aller achternaam zit het woord leeuw dus da's niet moelijk
we zijn team 1717 zie ook de site van de carbagerun.
wordt vervolgt
Geen opmerkingen:
Een reactie posten