eindelijk een dag zonder problemen lillehammer bereikt

 

Woensdag 27 juli dag 3:

Vanersborg-Lilehammer vandaag was het een goede dag nadat we gisteren twee punten hadden gemist, kunnen we vandaag met gepaste trots melden dat we alle punten hebben gehaald. De opdrachten waren wel bijzonder van aard. Je moest je auto bij iemand anders in de garage parkeren, met iemand van de lokale bevolking van kleding wisselen, de lunch voor een familie bereiden, bij iemand in het zwembad plonzen en twister spelen met een gezin. Deze laatste opdracht was nog niet zo gemakkelijk. Ik denk dat er nog nimmer op één dag in Zweden zo veel spellen Twister zijn verkocht als vandaag. In een straal van ruim 100km was er geen spel meer te koop. Helemaal hilarisch werd het toen opa van de familie ook mee wou doen. Iedereen is buitengewoon behulpzaam wat de uitvoer van de opdrachten ten goede komt. Gelukkig was het vandaag niet noodzakelijk op te sleutelen. Er blijft enkel een plas olie achter, da’s op zich een goed teken want dat betekent dat er nog wat in zit. De bergen worden langzaam hoger en de organisatie heeft zelfs een stukje uitgezet over een onverharde weg. De mensen die daar wonen zullen wel gedacht hebben, normaal komt daar nl. voornamelijk lokaal verkeer langs. Voor de jongens met de BMW’s prachtig wij kunnen alleen maar genieten van het uitzicht want driften is voor ons niet weggelegd we zijn af en toe blij bij de berg op te komen. Dit gaat mogen wat worden want het route boek zegt dat er nogal wat klimpartijen in zitten, maar deze dag pakken ze ons niet meer af.

De finish was bij het Olympisch stadion dus we voelden ons allemaal een beetje kampioen. De controle voor de grens van Noorwegen waar we voor gewaarschuwd waren hebben we niet gezien. Alle mannen die angstig hun bier hebben weggegooid omdat ze dachten anders de sigaar te zijn lopen nog te huilen om hetgeen ze hebben weggegooid of achter elkaar hebben opgezopen. Niemand heeft controle gezien. We reden vandaag allemaal rond met een plakkaat met de condoleances aan Noorwegen. Iedereen hield zich ook keurig aan de etiquette. Hadden we aan het eind van de dag toch nog de schrik van ons leven, want omdat je in Noorwegen met licht aan moet rijden willen we de lampen nog wel eens vergeten. Hilariteit alom toen we een mede carbager zagen die zijn lampen had aangelaten, ons eigen bus stond er achter en wat denk je ook licht aan. Maar geen paniek hij startte.  Deze keer geleerd van eerder want na de opdracht inleveren is het steeds stressen om een slaapplek op redelijke afstand te vinden daarom deze keer vooraf geregeld. Vanavond dus relaxt slapen of niet blijkt er nl een spoorbaan langs te lopen.

Morgen gaat het er echt om, dus we laten het gebeuren.