Weer thuis

Hoe Berlijn was? Wel het was de moeite ? Zeker !. Een imposante stad met een rijke geschiedenis en de meest imposante en bijzondere gebouwen afgewisseld met de meest afschuwelijke nieuwbouw. We gaan hier zeker nog eens naar toe alleen dan wel een andere Camping want bij vertrek deed Helga opnieuw van zich spreken. Wat een raar mens. Straks zal ik het verhaal hiervan verder vertellen.

Daar in de omgeving van de stad geen camping is of wij niet hebben gevonden kwamen we dus terecht op ruim 20 Km van de stad vlak bij Alt-Smöckwitz. Nu had ik al een ervaring met de Transit in Berlijn en zag niet zitten deze daar ergens te parkeren. Dus wij veroordeeld tot het openbaar vervoer. Nu is de definitie van openbaar vervoer: dat deze vertrekt vanaf een punt waar je niet vandaan wilt, naar een punt waar je niet moet zijn, op een tijd dat je eigenlijk niet wilt reizen.

Dat werd dus aardig waargemaakt. Op de camping eerst een buskaart gekocht want het openbaar vervoer in Berlijn is met een kaartje van 6 euro voor een hele dag te gebruiken.

Daarna een korte wandeling naar de halte en met het reisplan van de camping in de hand de juiste lijn uitzoeken. In tegenstelling van wat wordt beweert over de “Deutsche Bahn “ was deze bus keurig op tijd. Dus wij tweeën parmantig instappend, laten vol goede verwachting onze buskaarten zien aan de bestuurster van deze bus. Haar korte antwoord was als van de politie, “die ist nicht gultig” ik nog uitleggen dat ik hem toch echt net op de camping had gekocht kreeg ik nogmaals een zelfde antwoord, ik zag ons uitstapje die dag al in rook op gaan en in een laatste poging vroeg ik haar wat er dan aan mankeerde. Zeer indringend kreeg ik opnieuw een kort antwoord : “er zit geen stempel op” op mijn vraag of zij dat dan misschien kon doen wees ze op de stempelmachine .Weet ik ook veel hoe dat werkt, ik rij alleen maar in een Transit bus en hoef bij mezelf niet te stempelen.

Na de bus volgt dan de tram. Ha die staat er, al we lopen met een stal andere passagiers naar de Tram met de bedoeling in te stappen. Waarop de koetsier van dat ding zegt : nee je moet bij de halte gaan staan dus vervolgens 20 meter terug lopen en wat denk je? Komt diezelfde tram naar de halte gereden waarna we in mogen stappen. Ik zal voor Duitse begrippen wel een anarchist zijn maar ik snap de logica niet. Dan overstappen in een soort van light- rail en nog eens overstappen en dan 1 uur en 15 minuten later sta je op het Alexander plein. Maar na een dag van Cultuur en volgens de reisleidster van de sightseeing bus ook natuur, want ca 50 procent van Berlijn schijn park of water te zijn. Moet je natuurlijk ook terug.

Nu gaat de laatste bus naar de Camping om 9 over 9 dus die moeten we toch echt halen.

Dus met het : trein/ tram/ metro en bus plan, getracht onze weg terug te vinden. Op zich aardig gelukt alleen de bus was natuurlijk al weg. Samen met nog een ander stel laatkomers  hebben we de laatste 3 km moeten lopen naar de tent. Deze keer maar niet meer gedouched want we hadden niet voor de 2^e dag achterelkaar na deze toch mooie dag zin in een koude douche.

Dus de volgende dag kwam het vertrek. We wilden een beetje op tijd vertrekken, dus vroeg opgestaan begonnen we in te pakken  het ging lekker snel en ondanks de tent die vol zand zat waren we welgemutst van plan om op weg te gaan. Dit veranderde al bij de slagboom om van de camping te rijden. Dat ging nl niet, de slagboom ging niet omhoog. Nu had ik wel een vermoeden  wat de reden was want bij aankomst  werd mij de vraag gesteld hoelang ik wilde blijven waarop ik had gezegd van eerst een dag en misschien een dag er bij. Daarop wordt schijnbaar een transponder geprogrammeerd zodat er aan Helga geen ontsnappen mogelijk is. Zij kwam dan ook al ras aangestiefeld met de vraag waar mijn transponder was. Toen ik vertelde dat haar collega die had bij de receptie kreeg ik een bemoedigend gevoel dat dit wel eens goed zou kunnen aflopen. Nee dus! Bij aankomst had ik na haar raar gedrag waarover ik eerder schreef gevraagd wat het zou kosten. Waarbij mij werd medegedeeld dat als ik elektriciteit wenste dat niet op het tenten veld mogelijk was maar dat ik dan tussen de caravans en campers moest staan  op mijn vraag of de auto dan bij de tent kon antwoordde ze bevestigend. Waarmee ik er van uit mag gaan dat alles is geregeld. Wat bleek ze had vergeten de Auto te berekenen of we die toch nog even wilden betalen.. Toen ik aangaf hier niets voor te voelen daar ik vooraf had gevraagd wat het Kostte kreeg ik een relaas dat ik was berekend als een “caravan met auto” en dat je bij een tent de auto extra moet betalen na een pittige discussie was het haar collega inmiddels ook wel duidelijk dat ik niet van plan was van mijn standpunt af te wijken en hoefde ik alleen het afgesproken bedrag te betalen. Niet om de laatste 4 euro maar 21,50 per nacht lijkt me meer dan genoeg voor een plek waar je omdat je elektrisch wenst  tussen de campers moet staan waar de grond een zandbak is en zo hard dat ik een uur bezig ben geweest om de haringen in de rotsachtige grond te prikken. En waar je na deze zweetklus 50 cent in de douche automaat te hebben ingegooid je mag douchen met koud water.“Campingplatz Krossinsee”is geen aanrader!!!.

Na deze ex DDR ervaring op pad, een zeer mooie route langs de Elbe uitgezocht over allerlei inheemse weggetjes waarbij je nu en dan denkt terug te zijn gegaan in de tijd. Nadat ik zelf in geen 14 dagen regen van betekenis had gezien, leek het hoe dichter we bij huis kwamen hoe harder het begon te regenen. Omdat we het vooruitzicht in de regen de tent op te bouwen niet aantrekkelijk vonden, uiteindelijk besloten een nacht door te brengen bij vrienden van ons in Weener. Daarna restte ons heden morgen nog slechts 51 km van de in totaal met de Bus afgelegde 4875 Km waarvan 2824 km in de Carbagerun we hebben er in totaal 6 liter olie bij moeten gooien en een brandstof verbruik van ca 1 op 10. verder is de max snelheid vol gas geweest 110 Km/u en de langzaamste snelheid in de 1 vol gas ca 10 KM/u Berg op.

Dit is dan het laatste verslag waarbij ik jullie niet wil onthouden dat ik net bij het achteruit rijden Marian haar Audi heb geramd. Volgens mij viel het wel mee, maar op voorhand kreeg ik al de nodige verwensingen naar mijn hoofd geslingerd.

Ik hoop dat we met het bijhouden van onze avonturen in deze weblog een beetje van ons plezier hebben kunnen. overbrengen..

Als iemand een foto wil of op andere wijze een bericht wil sturen  dan via zeeleeuw @ kpnplanet.nl voor de fotos van de rest van de vakantie kun je op Picasa kijken in het vakantie album.

Berlijnaaaa

Ok Ik zal het maar eerlijk vertellen, we zijn niet met de transit naar Oslo geweest, maar met de Passat. We hebben van de Transit een mooie Camper gemaakt en de Passat hebben we een iets andere kleur gegeven.
Na Kopenhagen zijn we met de boot overgegaan naar Rostock. met het doel door te reizen naar Berlijn
We zijn daar inmiddels en willen morgen iets van de stad bekijken. we hebben net van een Duitser "uit naar ik begreep uit voormalig Oost-Duitse gedeelte van Beieren" de meest fantastische tips gekregen waar we moeten zijn. Alleen jammer dat ik er zo weinig van kon verstaan. Ook met Internet is het hier niet te begrijpen vraag je aan een MC Donalds juf om een Code kijken ze je aan: of je bij de brandkast wilt. Na veel gezeur uitgevonden hoe het werkt, je moet je aanmelden met een telefoonnr via internet waarop je dan per SMS een Code krijgt. Het is alleen jammer dat dit niet voor buitenlanders geld. "de Racisten" maar goed kosten nog moeite gespaard om jullie op de hoogte te houden, dus maar weer voor 3 euro een internetcode gekocht op de Camping. Was in Scandinavië beter geregeld.
Vandaag was een beetje een stressdag. Gisteren de koelkast aan laten staan met de gedachte als ie niet start heb ik de power start nog. Nou accu mooi leeg vanochtend en de powerstart was ook niet toereikend. Dus dan maar met startkabels, een vriendelijke nachbarn gevraagd aber leider er muchte Fahrn. gelukkig was de campingbaas bereid even iemand te laten helpen.En met behulp van zijn passat konden we uiteindelijk op pad. we hoefden van Plau am See niet zo ver vandaag . dus dat werd een makkie. via Tommie de dichtst bij de stad zijnde Camping opgezocht en gaan. Onderweg nog wat sight-seeing en verwachte aankomsttijd ca 16:30.
Nu weet ik niet of Tommie wel helder heeft wat een camping is, maar we kwamen uit bij een park midden in Berlijn.Mooi grasveld, dat wel. ik geloof alleen niet dat het op prijs wordt gesteld als je daar een tijdelijk huis bouwd. maar dan ! De stad vol file en geen idee waar je bent. dus de navigatie opdracht geven voor een nieuwe plek om te snurken. Sta ik daar GVD op een totaal verkeerde plaats zonder "umweldaplakete" uit te vinden waar ik daan heen moet komt er een tuthola aan die mij even wil vertellen dat met draaiende motor stilstaan slecht voor het mullieu is. Heeft ze die plas olie nog niet gezien, had ze denk ik gelijk Greenpeace gebeld.
uiteindelijk de Camping gevonden staat er zo'n Helga die  bij het uitleggen wat ik wens zegt: ik vraag wel wat ik wil weten. Ik denk: al lang goed.
Vraagt ze om mijn Ausweis. ik geef mijn ID kaart, ze kijkt er op en zegt: daar staat geen adres op ! Ik zeg: daar heb je ook niet om gevraagd. ze begreep de hint want daarna werd het een beetje vriendelijker.
Morgen gaan we met de bus,de S-bahn en U-Bahn
We zullen dan zien of het allemaal de moeite was.
maandag gaan we richting huis waarbij we nog 1 x overnachten in de buurt van Hamburg .
ik weeat nieat of ik nog weaer eaen verhaal scahrijf want ik bean eean beeatje zaiek van daeaze lap top hij zeat er steedas sontaan allemaal a's ear tussean.
Groeaten
H&M
 

In plaats van Kaarten !

 Nee hij is niet dood!  

Groeten uit Kopenhagen

Ken je die mop van:

Ken je die mop van die waterval ?" die viel niet" ! zo ging het ons vandaag

Gisteren naar Vanersborg gegaan met de bedoeling Marian een stukje van de route te laten meemaken van de Carbagerun. Daarbij geslapen op dezelfde Camping als waar we eerder hadden gestaan.Ik weet niet of dat wel slim was?. Toen we nl vertelden op de terugreis te zijn van de run vertelde de man gelijk even dat ze zijn grasveld hadden geruineerd. : ze hadden vuurtje gestookt !! "nou da's niet best meneer." zei ik nog, but it wasn't me! Pff Gelukkig hebben ze niet het stuk met olie vervuilde gras gezien waar de Transit had gestaan, dat was een beetje net zo zwart als die brandplaatsen, voor de milieufreaks onder ons ik heb het toch nog maar een beetje opgeruimd.

Later op de avond nog een aardig gesprek gehad met de man waarbij ik nog de tip kreeg dat er een artikel in het lokaal dagblad heeft gestaan over de run. Toen we even een ommetje maakten, kwamen we op een parkeer plaats waar een promotie poster hing over Trollhartan . Daar moesten we maar eens heen da's pas een mooie waterval. Ook konden we dan het Saabmuseum  met een bezoek vereren. Dus op tijd op pad een krant scooren en naar Trollhartan. Maar het viel een beetje tegen, de waterval stond uit en om 3 uur ging de kraan weer open en ook het museum was nauwelijks de moeite, wel weet ik nu dat ze worden gemaakt door Trollen vandaar misschien de vorm. Ook was er nog een oude Smederij: Helaas had die toevallig lunchtijd. Nadat Marian nog even de zenuwen heeft gehad in de kabelbaan om bij een waterkrachtcentrale te komen die ook droog stond in verband met onderhoud aan de waterinlaat zijn we op pad gegaan richting de kust via opnieuw een deel van de Carbageroute. Gisteravond zijn we aangekomen in Varberg. Vandaag gaan we naar Kopenhagen waar we een extra nacht over blijven om wat van de stad te zien.

Misschien dat we hier wat cultuur of natuur kunnen opdoen.

Tot het volgende bericht maar weer.

H&M

Even een speldeprik door de Transit

Flikt ie ons toch nog een kunstje de oude rakker.
Hadden we hem nu maar niet geprezen dat ie ons zonder al te veel problemen naar de eindstreep had gebracht, want ons oude barrel had nog wat in petto.
Zusje en Arregat hebben voor volgende week andere verplichtingen en moesten zondag morgen naar het vliegveld Garnemoen bij Oslo worden gebracht. Omdat het toch wel gezellig was op de camping hadden ze geen hotel genomen en zou ik ze 's morgens even brengen dus alles de vorige dag al ingepakt en 's morgens zou Arregat het vehikel voor de laatste keer de sporen geven.
Het liep even anders want toen onze kudde paarden voorin begonnen te hinniken realiseerde Arregat zich plotseling dat er een geluidje niet was die er normaal wel is, nl het pompen van de elektrische opvoerpomp. Heb je een enkel elektrisch deel wat nodig is om te rijden geeft die de geest. nog snel even gekeken of het ding wel spanning had,  maar nee dat was niet het probleem en daarmee houdt een snelle reparatie al op, dus mijn beide mede Carbagers in sprint naar de uitgang om te kijken of er een Taxi viel te scoren, stress alom natuurlijk. Met de aanbieding van het Alfa, Beta, Rectum team, hun even naar het station te brengen gloorde er weer licht aan het einde van de tunnel. Maar dat was helaas maar van korte duur want toen ook de Tom Tom het na een weg-omleiding liet afweten, hebben ze alsnog een Taxi gevonden en uiteindelijk is het met hun allemaal nog goed gekomen. Met de Transit is het uiteindelijk ook goed gekomen. De elektrische pomp is ooit eens geplaatst in plaats van de standaard mechanische opvoerpomp, gelukkig zat deze er nog wel op hij had alleen een beetje last van lekkende kleppen waardoor hij natuurlijk brandstof terug laat lopen naar de tank. dat wil bij lange stilstand wel eens voor startproblemen zorgen ,vandaar de andere pomp. Ik heb nu de originele pomp het door de elektrische niet werkende geleid zodat deze klepjes
er voor zorgen dat de peut niet terug stroomt. Voor degene die er nieuwsgierig naar is wat het euvel was met de andere pomp.Wel etd ers wees gerust het was een gebroken veertje. We zijn inmiddels zonder verdere problemen naar zweden gereden en zitten net over de grens met Noorwegen op een landtong op een camping. Morgen gaan we weer verder in zweden misschien naar
Vanersborg, tenminste als we daar nog worden toegelaten na de Carbagerun. Over de run gesproken wat we hebben gehoord zijn er maar 5 teams die hun auto niet oever de streep hebben gekregen 3 echt terug naar Nederland en 2 uitgereden met vervangend vervoer. Het mooiste verhaal vond ik nog wel de oude Bedford die met ontstekingsproblemen in kopenhagen is blijven staan. Deze was nl als hotdog kraam uitgedost en de mannen hadden ook 300 worstjes mee met het doel deze te verkopen onderweg. Naar ik heb begrepen is ie gemaakt maar anders was ie waarschijnlijk naar huis gelopen.
Wel ik laat wel weer van mij horen.
Groeten H&M