Weer thuis

Hoe Berlijn was? Wel het was de moeite ? Zeker !. Een imposante stad met een rijke geschiedenis en de meest imposante en bijzondere gebouwen afgewisseld met de meest afschuwelijke nieuwbouw. We gaan hier zeker nog eens naar toe alleen dan wel een andere Camping want bij vertrek deed Helga opnieuw van zich spreken. Wat een raar mens. Straks zal ik het verhaal hiervan verder vertellen.

Daar in de omgeving van de stad geen camping is of wij niet hebben gevonden kwamen we dus terecht op ruim 20 Km van de stad vlak bij Alt-Smöckwitz. Nu had ik al een ervaring met de Transit in Berlijn en zag niet zitten deze daar ergens te parkeren. Dus wij veroordeeld tot het openbaar vervoer. Nu is de definitie van openbaar vervoer: dat deze vertrekt vanaf een punt waar je niet vandaan wilt, naar een punt waar je niet moet zijn, op een tijd dat je eigenlijk niet wilt reizen.

Dat werd dus aardig waargemaakt. Op de camping eerst een buskaart gekocht want het openbaar vervoer in Berlijn is met een kaartje van 6 euro voor een hele dag te gebruiken.

Daarna een korte wandeling naar de halte en met het reisplan van de camping in de hand de juiste lijn uitzoeken. In tegenstelling van wat wordt beweert over de “Deutsche Bahn “ was deze bus keurig op tijd. Dus wij tweeën parmantig instappend, laten vol goede verwachting onze buskaarten zien aan de bestuurster van deze bus. Haar korte antwoord was als van de politie, “die ist nicht gultig” ik nog uitleggen dat ik hem toch echt net op de camping had gekocht kreeg ik nogmaals een zelfde antwoord, ik zag ons uitstapje die dag al in rook op gaan en in een laatste poging vroeg ik haar wat er dan aan mankeerde. Zeer indringend kreeg ik opnieuw een kort antwoord : “er zit geen stempel op” op mijn vraag of zij dat dan misschien kon doen wees ze op de stempelmachine .Weet ik ook veel hoe dat werkt, ik rij alleen maar in een Transit bus en hoef bij mezelf niet te stempelen.

Na de bus volgt dan de tram. Ha die staat er, al we lopen met een stal andere passagiers naar de Tram met de bedoeling in te stappen. Waarop de koetsier van dat ding zegt : nee je moet bij de halte gaan staan dus vervolgens 20 meter terug lopen en wat denk je? Komt diezelfde tram naar de halte gereden waarna we in mogen stappen. Ik zal voor Duitse begrippen wel een anarchist zijn maar ik snap de logica niet. Dan overstappen in een soort van light- rail en nog eens overstappen en dan 1 uur en 15 minuten later sta je op het Alexander plein. Maar na een dag van Cultuur en volgens de reisleidster van de sightseeing bus ook natuur, want ca 50 procent van Berlijn schijn park of water te zijn. Moet je natuurlijk ook terug.

Nu gaat de laatste bus naar de Camping om 9 over 9 dus die moeten we toch echt halen.

Dus met het : trein/ tram/ metro en bus plan, getracht onze weg terug te vinden. Op zich aardig gelukt alleen de bus was natuurlijk al weg. Samen met nog een ander stel laatkomers  hebben we de laatste 3 km moeten lopen naar de tent. Deze keer maar niet meer gedouched want we hadden niet voor de 2^e dag achterelkaar na deze toch mooie dag zin in een koude douche.

Dus de volgende dag kwam het vertrek. We wilden een beetje op tijd vertrekken, dus vroeg opgestaan begonnen we in te pakken  het ging lekker snel en ondanks de tent die vol zand zat waren we welgemutst van plan om op weg te gaan. Dit veranderde al bij de slagboom om van de camping te rijden. Dat ging nl niet, de slagboom ging niet omhoog. Nu had ik wel een vermoeden  wat de reden was want bij aankomst  werd mij de vraag gesteld hoelang ik wilde blijven waarop ik had gezegd van eerst een dag en misschien een dag er bij. Daarop wordt schijnbaar een transponder geprogrammeerd zodat er aan Helga geen ontsnappen mogelijk is. Zij kwam dan ook al ras aangestiefeld met de vraag waar mijn transponder was. Toen ik vertelde dat haar collega die had bij de receptie kreeg ik een bemoedigend gevoel dat dit wel eens goed zou kunnen aflopen. Nee dus! Bij aankomst had ik na haar raar gedrag waarover ik eerder schreef gevraagd wat het zou kosten. Waarbij mij werd medegedeeld dat als ik elektriciteit wenste dat niet op het tenten veld mogelijk was maar dat ik dan tussen de caravans en campers moest staan  op mijn vraag of de auto dan bij de tent kon antwoordde ze bevestigend. Waarmee ik er van uit mag gaan dat alles is geregeld. Wat bleek ze had vergeten de Auto te berekenen of we die toch nog even wilden betalen.. Toen ik aangaf hier niets voor te voelen daar ik vooraf had gevraagd wat het Kostte kreeg ik een relaas dat ik was berekend als een “caravan met auto” en dat je bij een tent de auto extra moet betalen na een pittige discussie was het haar collega inmiddels ook wel duidelijk dat ik niet van plan was van mijn standpunt af te wijken en hoefde ik alleen het afgesproken bedrag te betalen. Niet om de laatste 4 euro maar 21,50 per nacht lijkt me meer dan genoeg voor een plek waar je omdat je elektrisch wenst  tussen de campers moet staan waar de grond een zandbak is en zo hard dat ik een uur bezig ben geweest om de haringen in de rotsachtige grond te prikken. En waar je na deze zweetklus 50 cent in de douche automaat te hebben ingegooid je mag douchen met koud water.“Campingplatz Krossinsee”is geen aanrader!!!.

Na deze ex DDR ervaring op pad, een zeer mooie route langs de Elbe uitgezocht over allerlei inheemse weggetjes waarbij je nu en dan denkt terug te zijn gegaan in de tijd. Nadat ik zelf in geen 14 dagen regen van betekenis had gezien, leek het hoe dichter we bij huis kwamen hoe harder het begon te regenen. Omdat we het vooruitzicht in de regen de tent op te bouwen niet aantrekkelijk vonden, uiteindelijk besloten een nacht door te brengen bij vrienden van ons in Weener. Daarna restte ons heden morgen nog slechts 51 km van de in totaal met de Bus afgelegde 4875 Km waarvan 2824 km in de Carbagerun we hebben er in totaal 6 liter olie bij moeten gooien en een brandstof verbruik van ca 1 op 10. verder is de max snelheid vol gas geweest 110 Km/u en de langzaamste snelheid in de 1 vol gas ca 10 KM/u Berg op.

Dit is dan het laatste verslag waarbij ik jullie niet wil onthouden dat ik net bij het achteruit rijden Marian haar Audi heb geramd. Volgens mij viel het wel mee, maar op voorhand kreeg ik al de nodige verwensingen naar mijn hoofd geslingerd.

Ik hoop dat we met het bijhouden van onze avonturen in deze weblog een beetje van ons plezier hebben kunnen. overbrengen..

Als iemand een foto wil of op andere wijze een bericht wil sturen  dan via zeeleeuw @ kpnplanet.nl voor de fotos van de rest van de vakantie kun je op Picasa kijken in het vakantie album.