Weer thuis

Hoe Berlijn was? Wel het was de moeite ? Zeker !. Een imposante stad met een rijke geschiedenis en de meest imposante en bijzondere gebouwen afgewisseld met de meest afschuwelijke nieuwbouw. We gaan hier zeker nog eens naar toe alleen dan wel een andere Camping want bij vertrek deed Helga opnieuw van zich spreken. Wat een raar mens. Straks zal ik het verhaal hiervan verder vertellen.

Daar in de omgeving van de stad geen camping is of wij niet hebben gevonden kwamen we dus terecht op ruim 20 Km van de stad vlak bij Alt-Smöckwitz. Nu had ik al een ervaring met de Transit in Berlijn en zag niet zitten deze daar ergens te parkeren. Dus wij veroordeeld tot het openbaar vervoer. Nu is de definitie van openbaar vervoer: dat deze vertrekt vanaf een punt waar je niet vandaan wilt, naar een punt waar je niet moet zijn, op een tijd dat je eigenlijk niet wilt reizen.

Dat werd dus aardig waargemaakt. Op de camping eerst een buskaart gekocht want het openbaar vervoer in Berlijn is met een kaartje van 6 euro voor een hele dag te gebruiken.

Daarna een korte wandeling naar de halte en met het reisplan van de camping in de hand de juiste lijn uitzoeken. In tegenstelling van wat wordt beweert over de “Deutsche Bahn “ was deze bus keurig op tijd. Dus wij tweeën parmantig instappend, laten vol goede verwachting onze buskaarten zien aan de bestuurster van deze bus. Haar korte antwoord was als van de politie, “die ist nicht gultig” ik nog uitleggen dat ik hem toch echt net op de camping had gekocht kreeg ik nogmaals een zelfde antwoord, ik zag ons uitstapje die dag al in rook op gaan en in een laatste poging vroeg ik haar wat er dan aan mankeerde. Zeer indringend kreeg ik opnieuw een kort antwoord : “er zit geen stempel op” op mijn vraag of zij dat dan misschien kon doen wees ze op de stempelmachine .Weet ik ook veel hoe dat werkt, ik rij alleen maar in een Transit bus en hoef bij mezelf niet te stempelen.

Na de bus volgt dan de tram. Ha die staat er, al we lopen met een stal andere passagiers naar de Tram met de bedoeling in te stappen. Waarop de koetsier van dat ding zegt : nee je moet bij de halte gaan staan dus vervolgens 20 meter terug lopen en wat denk je? Komt diezelfde tram naar de halte gereden waarna we in mogen stappen. Ik zal voor Duitse begrippen wel een anarchist zijn maar ik snap de logica niet. Dan overstappen in een soort van light- rail en nog eens overstappen en dan 1 uur en 15 minuten later sta je op het Alexander plein. Maar na een dag van Cultuur en volgens de reisleidster van de sightseeing bus ook natuur, want ca 50 procent van Berlijn schijn park of water te zijn. Moet je natuurlijk ook terug.

Nu gaat de laatste bus naar de Camping om 9 over 9 dus die moeten we toch echt halen.

Dus met het : trein/ tram/ metro en bus plan, getracht onze weg terug te vinden. Op zich aardig gelukt alleen de bus was natuurlijk al weg. Samen met nog een ander stel laatkomers  hebben we de laatste 3 km moeten lopen naar de tent. Deze keer maar niet meer gedouched want we hadden niet voor de 2^e dag achterelkaar na deze toch mooie dag zin in een koude douche.

Dus de volgende dag kwam het vertrek. We wilden een beetje op tijd vertrekken, dus vroeg opgestaan begonnen we in te pakken  het ging lekker snel en ondanks de tent die vol zand zat waren we welgemutst van plan om op weg te gaan. Dit veranderde al bij de slagboom om van de camping te rijden. Dat ging nl niet, de slagboom ging niet omhoog. Nu had ik wel een vermoeden  wat de reden was want bij aankomst  werd mij de vraag gesteld hoelang ik wilde blijven waarop ik had gezegd van eerst een dag en misschien een dag er bij. Daarop wordt schijnbaar een transponder geprogrammeerd zodat er aan Helga geen ontsnappen mogelijk is. Zij kwam dan ook al ras aangestiefeld met de vraag waar mijn transponder was. Toen ik vertelde dat haar collega die had bij de receptie kreeg ik een bemoedigend gevoel dat dit wel eens goed zou kunnen aflopen. Nee dus! Bij aankomst had ik na haar raar gedrag waarover ik eerder schreef gevraagd wat het zou kosten. Waarbij mij werd medegedeeld dat als ik elektriciteit wenste dat niet op het tenten veld mogelijk was maar dat ik dan tussen de caravans en campers moest staan  op mijn vraag of de auto dan bij de tent kon antwoordde ze bevestigend. Waarmee ik er van uit mag gaan dat alles is geregeld. Wat bleek ze had vergeten de Auto te berekenen of we die toch nog even wilden betalen.. Toen ik aangaf hier niets voor te voelen daar ik vooraf had gevraagd wat het Kostte kreeg ik een relaas dat ik was berekend als een “caravan met auto” en dat je bij een tent de auto extra moet betalen na een pittige discussie was het haar collega inmiddels ook wel duidelijk dat ik niet van plan was van mijn standpunt af te wijken en hoefde ik alleen het afgesproken bedrag te betalen. Niet om de laatste 4 euro maar 21,50 per nacht lijkt me meer dan genoeg voor een plek waar je omdat je elektrisch wenst  tussen de campers moet staan waar de grond een zandbak is en zo hard dat ik een uur bezig ben geweest om de haringen in de rotsachtige grond te prikken. En waar je na deze zweetklus 50 cent in de douche automaat te hebben ingegooid je mag douchen met koud water.“Campingplatz Krossinsee”is geen aanrader!!!.

Na deze ex DDR ervaring op pad, een zeer mooie route langs de Elbe uitgezocht over allerlei inheemse weggetjes waarbij je nu en dan denkt terug te zijn gegaan in de tijd. Nadat ik zelf in geen 14 dagen regen van betekenis had gezien, leek het hoe dichter we bij huis kwamen hoe harder het begon te regenen. Omdat we het vooruitzicht in de regen de tent op te bouwen niet aantrekkelijk vonden, uiteindelijk besloten een nacht door te brengen bij vrienden van ons in Weener. Daarna restte ons heden morgen nog slechts 51 km van de in totaal met de Bus afgelegde 4875 Km waarvan 2824 km in de Carbagerun we hebben er in totaal 6 liter olie bij moeten gooien en een brandstof verbruik van ca 1 op 10. verder is de max snelheid vol gas geweest 110 Km/u en de langzaamste snelheid in de 1 vol gas ca 10 KM/u Berg op.

Dit is dan het laatste verslag waarbij ik jullie niet wil onthouden dat ik net bij het achteruit rijden Marian haar Audi heb geramd. Volgens mij viel het wel mee, maar op voorhand kreeg ik al de nodige verwensingen naar mijn hoofd geslingerd.

Ik hoop dat we met het bijhouden van onze avonturen in deze weblog een beetje van ons plezier hebben kunnen. overbrengen..

Als iemand een foto wil of op andere wijze een bericht wil sturen  dan via zeeleeuw @ kpnplanet.nl voor de fotos van de rest van de vakantie kun je op Picasa kijken in het vakantie album.

Berlijnaaaa

Ok Ik zal het maar eerlijk vertellen, we zijn niet met de transit naar Oslo geweest, maar met de Passat. We hebben van de Transit een mooie Camper gemaakt en de Passat hebben we een iets andere kleur gegeven.
Na Kopenhagen zijn we met de boot overgegaan naar Rostock. met het doel door te reizen naar Berlijn
We zijn daar inmiddels en willen morgen iets van de stad bekijken. we hebben net van een Duitser "uit naar ik begreep uit voormalig Oost-Duitse gedeelte van Beieren" de meest fantastische tips gekregen waar we moeten zijn. Alleen jammer dat ik er zo weinig van kon verstaan. Ook met Internet is het hier niet te begrijpen vraag je aan een MC Donalds juf om een Code kijken ze je aan: of je bij de brandkast wilt. Na veel gezeur uitgevonden hoe het werkt, je moet je aanmelden met een telefoonnr via internet waarop je dan per SMS een Code krijgt. Het is alleen jammer dat dit niet voor buitenlanders geld. "de Racisten" maar goed kosten nog moeite gespaard om jullie op de hoogte te houden, dus maar weer voor 3 euro een internetcode gekocht op de Camping. Was in Scandinavië beter geregeld.
Vandaag was een beetje een stressdag. Gisteren de koelkast aan laten staan met de gedachte als ie niet start heb ik de power start nog. Nou accu mooi leeg vanochtend en de powerstart was ook niet toereikend. Dus dan maar met startkabels, een vriendelijke nachbarn gevraagd aber leider er muchte Fahrn. gelukkig was de campingbaas bereid even iemand te laten helpen.En met behulp van zijn passat konden we uiteindelijk op pad. we hoefden van Plau am See niet zo ver vandaag . dus dat werd een makkie. via Tommie de dichtst bij de stad zijnde Camping opgezocht en gaan. Onderweg nog wat sight-seeing en verwachte aankomsttijd ca 16:30.
Nu weet ik niet of Tommie wel helder heeft wat een camping is, maar we kwamen uit bij een park midden in Berlijn.Mooi grasveld, dat wel. ik geloof alleen niet dat het op prijs wordt gesteld als je daar een tijdelijk huis bouwd. maar dan ! De stad vol file en geen idee waar je bent. dus de navigatie opdracht geven voor een nieuwe plek om te snurken. Sta ik daar GVD op een totaal verkeerde plaats zonder "umweldaplakete" uit te vinden waar ik daan heen moet komt er een tuthola aan die mij even wil vertellen dat met draaiende motor stilstaan slecht voor het mullieu is. Heeft ze die plas olie nog niet gezien, had ze denk ik gelijk Greenpeace gebeld.
uiteindelijk de Camping gevonden staat er zo'n Helga die  bij het uitleggen wat ik wens zegt: ik vraag wel wat ik wil weten. Ik denk: al lang goed.
Vraagt ze om mijn Ausweis. ik geef mijn ID kaart, ze kijkt er op en zegt: daar staat geen adres op ! Ik zeg: daar heb je ook niet om gevraagd. ze begreep de hint want daarna werd het een beetje vriendelijker.
Morgen gaan we met de bus,de S-bahn en U-Bahn
We zullen dan zien of het allemaal de moeite was.
maandag gaan we richting huis waarbij we nog 1 x overnachten in de buurt van Hamburg .
ik weeat nieat of ik nog weaer eaen verhaal scahrijf want ik bean eean beeatje zaiek van daeaze lap top hij zeat er steedas sontaan allemaal a's ear tussean.
Groeaten
H&M
 

In plaats van Kaarten !

 Nee hij is niet dood!  

Groeten uit Kopenhagen

Ken je die mop van:

Ken je die mop van die waterval ?" die viel niet" ! zo ging het ons vandaag

Gisteren naar Vanersborg gegaan met de bedoeling Marian een stukje van de route te laten meemaken van de Carbagerun. Daarbij geslapen op dezelfde Camping als waar we eerder hadden gestaan.Ik weet niet of dat wel slim was?. Toen we nl vertelden op de terugreis te zijn van de run vertelde de man gelijk even dat ze zijn grasveld hadden geruineerd. : ze hadden vuurtje gestookt !! "nou da's niet best meneer." zei ik nog, but it wasn't me! Pff Gelukkig hebben ze niet het stuk met olie vervuilde gras gezien waar de Transit had gestaan, dat was een beetje net zo zwart als die brandplaatsen, voor de milieufreaks onder ons ik heb het toch nog maar een beetje opgeruimd.

Later op de avond nog een aardig gesprek gehad met de man waarbij ik nog de tip kreeg dat er een artikel in het lokaal dagblad heeft gestaan over de run. Toen we even een ommetje maakten, kwamen we op een parkeer plaats waar een promotie poster hing over Trollhartan . Daar moesten we maar eens heen da's pas een mooie waterval. Ook konden we dan het Saabmuseum  met een bezoek vereren. Dus op tijd op pad een krant scooren en naar Trollhartan. Maar het viel een beetje tegen, de waterval stond uit en om 3 uur ging de kraan weer open en ook het museum was nauwelijks de moeite, wel weet ik nu dat ze worden gemaakt door Trollen vandaar misschien de vorm. Ook was er nog een oude Smederij: Helaas had die toevallig lunchtijd. Nadat Marian nog even de zenuwen heeft gehad in de kabelbaan om bij een waterkrachtcentrale te komen die ook droog stond in verband met onderhoud aan de waterinlaat zijn we op pad gegaan richting de kust via opnieuw een deel van de Carbageroute. Gisteravond zijn we aangekomen in Varberg. Vandaag gaan we naar Kopenhagen waar we een extra nacht over blijven om wat van de stad te zien.

Misschien dat we hier wat cultuur of natuur kunnen opdoen.

Tot het volgende bericht maar weer.

H&M

Even een speldeprik door de Transit

Flikt ie ons toch nog een kunstje de oude rakker.
Hadden we hem nu maar niet geprezen dat ie ons zonder al te veel problemen naar de eindstreep had gebracht, want ons oude barrel had nog wat in petto.
Zusje en Arregat hebben voor volgende week andere verplichtingen en moesten zondag morgen naar het vliegveld Garnemoen bij Oslo worden gebracht. Omdat het toch wel gezellig was op de camping hadden ze geen hotel genomen en zou ik ze 's morgens even brengen dus alles de vorige dag al ingepakt en 's morgens zou Arregat het vehikel voor de laatste keer de sporen geven.
Het liep even anders want toen onze kudde paarden voorin begonnen te hinniken realiseerde Arregat zich plotseling dat er een geluidje niet was die er normaal wel is, nl het pompen van de elektrische opvoerpomp. Heb je een enkel elektrisch deel wat nodig is om te rijden geeft die de geest. nog snel even gekeken of het ding wel spanning had,  maar nee dat was niet het probleem en daarmee houdt een snelle reparatie al op, dus mijn beide mede Carbagers in sprint naar de uitgang om te kijken of er een Taxi viel te scoren, stress alom natuurlijk. Met de aanbieding van het Alfa, Beta, Rectum team, hun even naar het station te brengen gloorde er weer licht aan het einde van de tunnel. Maar dat was helaas maar van korte duur want toen ook de Tom Tom het na een weg-omleiding liet afweten, hebben ze alsnog een Taxi gevonden en uiteindelijk is het met hun allemaal nog goed gekomen. Met de Transit is het uiteindelijk ook goed gekomen. De elektrische pomp is ooit eens geplaatst in plaats van de standaard mechanische opvoerpomp, gelukkig zat deze er nog wel op hij had alleen een beetje last van lekkende kleppen waardoor hij natuurlijk brandstof terug laat lopen naar de tank. dat wil bij lange stilstand wel eens voor startproblemen zorgen ,vandaar de andere pomp. Ik heb nu de originele pomp het door de elektrische niet werkende geleid zodat deze klepjes
er voor zorgen dat de peut niet terug stroomt. Voor degene die er nieuwsgierig naar is wat het euvel was met de andere pomp.Wel etd ers wees gerust het was een gebroken veertje. We zijn inmiddels zonder verdere problemen naar zweden gereden en zitten net over de grens met Noorwegen op een landtong op een camping. Morgen gaan we weer verder in zweden misschien naar
Vanersborg, tenminste als we daar nog worden toegelaten na de Carbagerun. Over de run gesproken wat we hebben gehoord zijn er maar 5 teams die hun auto niet oever de streep hebben gekregen 3 echt terug naar Nederland en 2 uitgereden met vervangend vervoer. Het mooiste verhaal vond ik nog wel de oude Bedford die met ontstekingsproblemen in kopenhagen is blijven staan. Deze was nl als hotdog kraam uitgedost en de mannen hadden ook 300 worstjes mee met het doel deze te verkopen onderweg. Naar ik heb begrepen is ie gemaakt maar anders was ie waarschijnlijk naar huis gelopen.
Wel ik laat wel weer van mij horen.
Groeten H&M

Gehaald !: we zijn er

Vrijdag 29 juli dag 5: Vandaag de slotdag. We gaan van Bergen naar Oslo. Het is vroeg plassen want de rally start al om 7:30. Na het brood en de koffie gauw de spullen weer ingepakt en de opdracht opgehaald. De opdracht luid als volgt. Noteer de kentekennummers van de vier auto’s van de organisatie. Dit lijkt niet zo moeilijk maar als je er pas achter komt dat deze gegevens belangrijk zijn nadat de vier auto’s voor je neus zijn vertokken dan is dit oprecht balen. Nog gauw alle gemaakte foto’s nagekeken. Maar ja daar staan alleen barrels op. Het fotograferen van Lease auto’s met reclame was de afgelopen dagen natuurlijk niet echt interessant, tot dat je er punten mee kunt verdienen. Nog gauw twee auto’s gespot en toen maar gauw op weg een lange tocht door een opnieuw adembenemend Noorwegen. Met name de hoogvlaktes met gletsjers waren erg mooi.

Vandaag over de rally geen spannende verhalen of hulpacties uitgevoerd. We hebben echt voornamelijk alleen maar genoten. Hebben we nog pech gehad? Nee alles liep op rolletjes. Met de kachel aan af en toe sproeien op de radiateur en de motorkap eraf konden we met gemak alle hellingen nemen. Aan het einde van de dagrit reden we onbedoeld (er was een wegomlegging) langs de gedenkplek van de om het leven gebrachte tieners bij Utøya Het is goed om te beseffen wat er is gebeurt en dat er vanavond in Oslo geen plek is voor frivoliteiten. Wij spreken de hoop uit dat onze mede Carbage runners hier net zo over denken.

Wij gaan naar de prijsuitreiking, Tot slot willen we al onze volgers bedanken voor hun interesse en geniet samen met ons van de foto’s

Een hartelijke groet

The Lions

Ps .Heimerik en Marian gaan verder door Noorwegen ,Zweden, en Denemarken. En hoewel er niet zulke spactaculaire verhalen zullen komen als de afgelopen tijd, proberen ze wel om de weblog bij te houden voor degene die het weten wil.

Oslo: Here we come

 

Donderdag 28 juli, dag 4:Vandaag is de reis van Lillehammer naar Bergen een mooie reis over verharde en onverharde bergpassen. Een hele uitdaging niet alleen voor ons maar zeker ook voor onze oude Transit. Een dag waarin we ons moeten bewijzen als team. De volgende opdrachten staan op de kaart. Alle opdrachten staan in het teken van de auto. Om je auto te verwennen laat je hem pootje baden in het meer waarbij alle wielen duidelijk in het water moeten staan en laat je, ook laat je hem lekker wassen door twee dames in bikini. Voor de inwendige mens moet je een ei bakken op het motorblok. Ook de capaciteit van de auto wordt getest. Blaas met de auto een condoom op en laat 10 mensen plaats nemen in je auto. Dit was voor ons natuurlijk geen enkel probleem, wij beschikken namelijk over een bus 25 mensen dat was pas een uitdaging geweest.

De hilariteit begon al op de parkeerplaats. Een van de collega runners heeft zijn auto namelijk helemaal beplakt met condooms. Als een volleerd marktkoopman werd met een microfoon de rubbers bij opbod verkocht. Dus ook wij gauw voor een biertje een rubber gescoord, collega’s geholpen bij het invouwen van 10 personen in de auto. Om tien uur gingen we aan de rit. Eerst maar eens op zoek naar een geschikte badplaats voor de auto. Dit was een risico volle actie met een bus van een kleine twee ton, we wilden de bus namelijk ook wel graag weer mee. Maar met wat draaien, peilen en techniek hadden we ook deze klus vrij snel geklaard.

Dan maar gauw op de bergen in, al bij de eerste bocht moeten we terugschakelen naar zijn twee en niet lang daarna komt ook nummer één aan de beurt. De weg blijft maar klimmen en onze oude Transit krijgt het oprecht te kwaad. De temperatuur loopt op. Ook het vol open zetten van de kachel geeft niet het gewenste resultaat. Tijd voor een pauze dus. Hoe nu verder, we kunnen natuurlijk niet telkens na een kwartier een rustpauze nemen van een half uur want de weg is nog lang. Dan lijkt de oplossing dichtbij. Zusje oppert de motorkap te verwijderen zodat de motor meer koeling heeft. En ja hoor onze Transit vindt het fijn. De temperatuur zakt en we rijden, kruipen langzaam de berg op. Helaas het blijkt niet voldoende te zijn. De bus puft en kreunt en krijgt het opnieuw te kwaad. Zeeleeuw oppert water over de radiateur te laten lopen voor extra water koeling, maar hoe doseer je dit vanuit de auto. Arregat komt met het lumineus idee op de ruitenwis sproeier hiervoor te gebruiken. Zo gezegd, zo gedaan. Met een extra slang gekoppeld aan de ruiten sproeier hebben we een nieuwe modificatie gebouwd op de Transit. Wij zijn ervan overtuigd dat Ford nog dit jaar een terugroepactie opstart, zodat alle Transits binnenkort worden voorzien van deze water injection. Wij en onze barrel zijn helemaal heppie de peppie met deze aanpassing en hij brengt ons dan ook koelbloedig en probleemloos naar de finish.

Maar wij zijn niet de enigen die problemen hebben. Ook collega runners hebben het moeilijk en gezien de hoeveelheid gereedschap en kennis aan boord worden we al gauw de plaatselijke wegenwacht. Zo wordt er een noodverband gelegd voor een defecte dynamo en een kabelbreuk gerepareerd. Een Audi met een kapotte automaat moeten we helaas doorsturen naar de garage.

De rit was werkelijk waar adembenemend mooi. Niet alleen was er natuurschoon in overvloed maar er waren ook leuke intermetzo’s. Zo werd er spontaan op de onverharde bergpas met ondersteuning van de Pussy Wagon een Beatparty gehouden. Deze verlengde Cadilac beschikt over een hele batterij aan boxen en geluidsapparatuur. Onbezoldigde passanten keken ons meewaardig aan en begrepen er niet zo veel van.

Al met al een vermoeiende maar zeer geslaagde dag. O ja, de puntenscore van de dag? 8 van de 10. Wij hebben ons ei in alu folie op het blok gebakken. Dit had rechtstreeks op het blok gemoeten. Voor een ieder die dit wel op de juiste wijze heeft uitgevoerd, die ruikt de ei vandaag nog. Dus als je het ons eerlijk vraagt dan hebben we geen spijt dat we deze twee punten mis zijn gelopen.

Wij zijn wat laat met dit verslag voor onze trouwe volgers. We zijn op weg naar Oslo.en bij de Mac en nog 150 KM te gaan

eindelijk een dag zonder problemen lillehammer bereikt

 

Woensdag 27 juli dag 3:

Vanersborg-Lilehammer vandaag was het een goede dag nadat we gisteren twee punten hadden gemist, kunnen we vandaag met gepaste trots melden dat we alle punten hebben gehaald. De opdrachten waren wel bijzonder van aard. Je moest je auto bij iemand anders in de garage parkeren, met iemand van de lokale bevolking van kleding wisselen, de lunch voor een familie bereiden, bij iemand in het zwembad plonzen en twister spelen met een gezin. Deze laatste opdracht was nog niet zo gemakkelijk. Ik denk dat er nog nimmer op één dag in Zweden zo veel spellen Twister zijn verkocht als vandaag. In een straal van ruim 100km was er geen spel meer te koop. Helemaal hilarisch werd het toen opa van de familie ook mee wou doen. Iedereen is buitengewoon behulpzaam wat de uitvoer van de opdrachten ten goede komt. Gelukkig was het vandaag niet noodzakelijk op te sleutelen. Er blijft enkel een plas olie achter, da’s op zich een goed teken want dat betekent dat er nog wat in zit. De bergen worden langzaam hoger en de organisatie heeft zelfs een stukje uitgezet over een onverharde weg. De mensen die daar wonen zullen wel gedacht hebben, normaal komt daar nl. voornamelijk lokaal verkeer langs. Voor de jongens met de BMW’s prachtig wij kunnen alleen maar genieten van het uitzicht want driften is voor ons niet weggelegd we zijn af en toe blij bij de berg op te komen. Dit gaat mogen wat worden want het route boek zegt dat er nogal wat klimpartijen in zitten, maar deze dag pakken ze ons niet meer af.

De finish was bij het Olympisch stadion dus we voelden ons allemaal een beetje kampioen. De controle voor de grens van Noorwegen waar we voor gewaarschuwd waren hebben we niet gezien. Alle mannen die angstig hun bier hebben weggegooid omdat ze dachten anders de sigaar te zijn lopen nog te huilen om hetgeen ze hebben weggegooid of achter elkaar hebben opgezopen. Niemand heeft controle gezien. We reden vandaag allemaal rond met een plakkaat met de condoleances aan Noorwegen. Iedereen hield zich ook keurig aan de etiquette. Hadden we aan het eind van de dag toch nog de schrik van ons leven, want omdat je in Noorwegen met licht aan moet rijden willen we de lampen nog wel eens vergeten. Hilariteit alom toen we een mede carbager zagen die zijn lampen had aangelaten, ons eigen bus stond er achter en wat denk je ook licht aan. Maar geen paniek hij startte.  Deze keer geleerd van eerder want na de opdracht inleveren is het steeds stressen om een slaapplek op redelijke afstand te vinden daarom deze keer vooraf geregeld. Vanavond dus relaxt slapen of niet blijkt er nl een spoorbaan langs te lopen.

Morgen gaat het er echt om, dus we laten het gebeuren.

Vanersborg met pech bereikt

Dag 2:  26 Juli, vandaag zullen we vanuit Denemarken vertrekken naar Zweden maar voor dat het zover is moeten we onze spullen van de nacht opruimen. Arregat en Zusje hebben boven in de bak geslapen, en Zeeleeuw onder op de vloer. Niet echt veel ruimte maar het ging prima. Vast beter dan met je luchtbed op de koude natte grond, want nat zijn de campings wel. Om 8 uur zijn we paraat en vertrekken we weer richting de haven waar we onze nieuwe opdracht en route in ontvangst zullen nemen. Helaas verloopt de reis naar de haven niet vlekkeloos. Na een paar kuilen, gaten en verkeersdrempels begeeft de uitlaat het, met een hels kabaal als gevolg. Bekijks hebben we in ieder geval wel. Ook de riem van de dynamo begint te gieren. Werk aan de winkel dus. Voorzichtig doorgetuft naar de startpunt om ieder geval wel onze dagopdracht in ontvangst te kunnen nemen. Arregat en Zeeleeuw ontfermen zich over de uitlaat en Zusje buigt zich over de dagroute en de uit te voeren opdrachten. Zeeleeuw komt op het lumineuze idee om van een conservenblik en wat oude bierblikjes een manchet te maken die in de demper en om de uitlaadpijp gemaakt wordt. Zo wordt met een blik wortels en doperwten een tijdelijk noodverband gemaakt en na een uur is de uitlaat weer rijklaar. Met dank aan de groenten van Hak. Nog even de beugel vastzetten van de dynamo en we zijn met maar een uur vertraging weer reisvaardig.

Dan de dagopdrachten voor vandaag. Deze periode staat in het teken van de World Jambory, die dit jaar in Zweden plaats vind. Om deze reden moet één van de teamleden in een tenue van een scouting club worden gefotografeerd. Dit leek eerst geen gemakkelijke opgave maar door onze uur vertraging, was Kopenhagen inmiddels vol gestroomd met scouts vanuit de hele wereld. Niet te lang geaarzeld en op een groep afgestapt, de situatie uitgelegd en kleding bij elkaar geronseld. Binnen vijf minuten kon zusje in tenue op de foto en waren de eerste 2 punten weer in de pocket. De overige opdrachten waren ons op het lijf geschreven. Het vinden van en overdragen van levende pissebedden, het aanleveren van een blikje bier van exact 7 graden Celsius en het overhandigen van versgeplukte jeneverbes. (Dit is overigens een beschermende plant in Zweden) Het laatste deel van de opdracht was moeilijker. Het vinden van een “Amalgeen” graniet. Dachten we bij de mac Donalds een prachtige steen te hebben gevonden die er precies op leek maar helaas, voor dit onderdeel zijn we niet geslaagd. Hiermee komt de dagopbrengst aan punten op een totaal van 8.

Het laatste stukje van de dagroute hebben we afgesneden (50KM) wat we hadden immers nog een andere opdracht te vervullen. Het definitief verhelpen van de gebroken uitlaat. Op plaats van de dagbestemming de aggregaat opgestart en de uitlaat vakkundig gelast. Ook deze actie trok veel bekijks. Maar de uitlaat is weer als nieuw en kan zo in het schap.

Nog een interview gegeven aan de Stentor (schijnt ook ergens op internet worden geplaatst)

En wij gaan met vertrouwen de dag van morgen tegemoet.

Er zijn wat mensen die moeite hebben bij het plaatsen van een reactie, volg deze stappen en het moet lukken:
- kies Anoniem
- voer tekst in
- klik VOORBEELD
- kies Reactie plaatsen
nu woordverificatie dat getoond wordt overtikken en afsluiten door knop 'reactie plaatsen'

kopenhagen bereikt

Voor iedereeen die Roelof heeft gebeld om mijn doorschakeling er uit te halen het is geregeld Hij is ca 6 keer gebeld.

Gisteren vertrokken te zijn uit Hardenberg uitgezwaaid door familie en de directeur van Eska  hij wou natuurlijk zelf zien of het een beetje veilig was. Is het nu echt begonnen we kregen een 5 tal opdrachten die je bijna niet zonder hulplijn kon oplossen het varieerde van zoek een 100 jaar oude boom tot fotografeer het huis van de oprichter van de band die brother Louis als hit had nog bedankt hulplijnen zonder jullie hadden we het niet gered. De opdrachten hebben we redelijk snel kunnen oplossen en in het begin schoten we ook nog lekker op dat veranderde echter nogal snel na de laatste opdracht rondom Hamburg alle verkeer vast volgens ons wel 80 kilometer en da’s niet onze snelheid maar wel stilstaand verkeer.

Ook in de file af en toe dikke lol. Al die barrels verbroederd toch. Zo dachten wij dat we een van onze collega’s hadden gespot bleek het een stel mafkezen te zijn in een nog ouder exemplaar van de Transit die wij hebben. Zij waren samen onderweg naar Boedapest. De buitenzijde van de auto was keurig zwart geverfd met schoolborden krijt. Dit bied de mogelijkheid tot het overbrengen van een boodschap of een telefoonnummer. Ja, na zoveel uur gezamenlijk in de auto hadden wij wel behoefte aan wat nieuws. Niet geaarzeld en het telefoonnummer gebeld van Joost. Dat stond immers op de bus. Maar Joost wist van niks. Hij zat helemaal niet in de bus. Een grapje van zijn vrienden dat een leuk intermezzo opleverde

Ik zat hier en daar nog wel een beetje gestrest te kijken want op onze eerste pitstop lag er toch een behoorlijke plas olie onder het ding maar da’s volgens sommigen een goed teken want dat betekend dat er nog olie in zit ook moest in de File de deur open en de verwarming aan anders werd de temperatuur voor Bruno voorin wat ondraaglijk. Nadat we de file hadden omzeild ging het een stuk vlotter alleen jammer dat dit de eerste 2 kilometer zo was daarna zijn we volgens mij weer achteraangesloten toen we dan eindelijk Hamburg voorbij waren schoot het lekker op allen toen we onze aankomsttijd gingen uitrekenen zagen we in dat we wel wat geluk bij de boot van Putgarden moesten hebben anders zouden we te laat binnen komen we moesten nl voor half twaalf binnen zijn.

Als we de rest van de reis ook zo veel geluk hebben doen we het er voor,  we reden direct de boot op en gingen ook direct weg toen nog 150 km naar Kopenhagen en dat zou het dan zijn.

Nou bijna, in Kopenhagen raakte zelfs Tommie de weg kwijt en toen we op het bedrijfsterrein aankwamen verwachte je zo in een gat te rijden waar ze je niet weer vinden uiteindelijk toch gevondenen op tijd binnen. ‘ de volle 10 punten ‘dat konden ca 60 andere teams niet zeggen zij waren te laat. Toen nog even kwartier maken da’s  met de Lionscamper een peuleschil natuurlijk leuk is dat met een biertje in de hand kijken hoe een ander om 12 uur ’s nachts een tentje op zet. En toen slapen Zusje en Arregat boven in de volgende modificatie is al geboren want door een dik luchtbed boven in was er niet veel ruimte we over wegen nu een rail systeem dan kunnen ze gaan liggen waarna ik de la dicht kan schuiven vanmorgen weer vroeg wakker ontbijten en op naar Zweden kijken wat deze dag ons brengt

We zijn er klaar voor ???

 

Nu , het is bijna zo ver we zijn er klaar voor. Of niet ?

Na de hele dag gelopen te hebben Oh ja dat moet ook nog mee is de bus inmiddels aardig vol. Toen moest de garderobe van Marian nog mee want die vliegt immers vrijdag naar Oslo en wil eigenlijk niet anders dan handbagage mee. Dan blijkt plots dat een transit voor 4 personen tochh wat minder groot is dan ie leeg lijkt. Zeker als je ook wat gereedschap mee wilt hebben voor onderweg. Zusje piepte al dat we zelf moesten wetenwat we meenamen als wij zo nodig Ed en Willem Bever uit moesten hangen mocht het niet ten kosten gaan van de rest wat mee moet wat mij betreft heeft ze geen klagen want ze heeft mooi een bede op het penthouse die vast slaapt als een Auping al zal het zijn omdat we straks bekaf zijn. Want het is morgenvroeg pissen om klokken er seks ( Noors voor: het is  zes uur ) willen we toch richting Hardenberg en daarna moeten we nog een stukkie richting Oslo. Kopenhagen is de eerste stop en ik denk dat we de eerste dag dan ook wel zat zijn.

Nu hij staat volgetankt en alles gecontroleerd dus we kunnen.

Trouwens dat tanken met zo’n Ford is ook een avontuur. Zo,n ding heeft de vuldop aan de zijkant en Bert Bos ( collega met ook zo’n ding)  moet mij dat nog eens voor doen want tijdens het tanken begint dat ding te rochelen als een bejaarde in ademnood waarna hij even lekker over zijn nek gaat en als je pech hebt heb je er gelijk een werkbroek bij. Daarna kun je nog rustig doortanken en gaat er nog zeker 8 liter bij. Maar behoudens dit milieu incident is alles verder in orde.

Ik zal proberen iedere Volgende dag een hotspot te zoeken om de nodige berichten wereldkundig te maken. Morgen nog wel even Roelof bellen dat ie mijn doorschakeling er uit haalt maar als iemand dit leest mag die het ook wel even aan hem doorgeven, want ik heb nu echt vakantie en hoef geen telefoon kun je even een mannetje sturen de inpakstraat doet het niet.

Mensen veel plezier met lezen .

Groeten 

Zeeleeuw

Inrichting bijna klaar

Even een berichtje over onze vorderingen voor de reis.

We zijn er bijna klaar voor alleen nog wat inrichtingen en dan gaat het grote feest beginnen.

Maar zoals eerder al vermeld niets gaat vanzelf, na een grote zucht heeft ook zusje ingezien dat het vast gezelliger is om bij de rest van het Gaaies te kamperen, dus slapen we in tenten of in de bus. Nu zijn we van plan nogal wat materiaal mee te zeulen (want al moeten we duwen Oslo gaan we halen) er moet dus ook slaap ruimte worden gemaakt. Na met fronsende wenkbrauwen in de bus te hebben gestaan dacht ik zo, als ik nu met mijn voeten onder het uitklapbare aanrechtje( leuk ding trouwens van de Aldi) slaap. Tussen het gereedschap op de vloer (volgens sommigen voel ik mij daar het beste thuis) en Zusje en Arregat in de bult op een verdieping van underlayment, dan hebben we allemaal een prima plek. Dus naar de Gamma groots inkopen gedaan en thuis zagen en stellingen bouwen. Wat is er dan mooier om na  gedane arbeid trots naar je creatie kijken met een blik dat heb ik mooi gemaakt. Nou zo ging het niet helemaal dus !

Want wat bleek om 2 man boven in te parkeren dienen de achterdeuren open en met een trap naar boven worden gekropen om in de bult van ca 70 cm te kruipen als je dan ligt moet iemand de achterdeuren dicht doen waarna het knusse stel niet meer kan ontsnappen. Want voor ze er uit kunnen dient eerst iemand de achterdeur te openen, een trap in positie te brengen en dan kan de uittocht beginnen. Nu hebben we bij zusje wat concessies aan het comfort weten te regelen omwille van de saamhorigheid, maar dit gaan we denk ik niet redden, dus optie 2 besproken. Ik boven op een bed  van halve breedte en zij tweeën onder op een ruimte van ca 1 meter breed.

Wat denk je ? ook afgekeurd. Op dit moment ben ik dus bezig een uitbouw te maken aan de achterkant van de bus van een dekkleed zodat de deuren open kunnen blijven en de trap kan blijven staan,zodat ik niet bij elk sanitair intermezzo de deuren dien te openen.

Moet ik wel even zeggen dat de vrouw des huizes nu een beetje chagrijnig is daar het project nl niet te veel mag kosten heb ik een rits van een droogzeef ( ook die verzamel ik ) gebruikt. Alleen moet je die eerst los maken van de stukken zeef die er bij aan zitten en nu ligt de kamer vol met 1 miljoen draadjes in het hoogpolig vloerkleed.

Ik hoop dat het morgen weer over is want dan moet ik de rest afmaken en de boel in elkaar naaien. als iemand trouwens nog een stukje aluminium trapje  heeft liggen ca 2 meter dan houdt ik me aanbevolen want deze hebben we ook nog niet en om nu ieder keer bok te staan als het stel naar boven moet voel ik ook niet veel voor. Dus als iemand mij bij de ijzerbak ziet kijken dan weet je waar het om gaat.

Wordt vervolgt.

P.s fotos zet ik er het weekend wel even bij

Op naar Westerbork

Vandaag de eerste  intro gehad met de Carbage run.

Het gebeuren vond plaats in Westerbork waar bij restaurant “de Warrel” alle Carbagers werden verwacht. Natuurlijk waren we nieuwsgierig naar de andere deelnemers en hun creaties.

Wel ik kan je zeggen een mooi zooitje ongeregeld, nu viel dat ook wel een beetje te verwachten natuurlijk maar het blijft leuk. De meest bijzondere uitdossingen troffen we aan waarbij ik mij heb verbaasd dat sommige niet van de weg gehaald zijn. Van sommige  Auto’s waren de lichten niet eens meer zichtbaar, uitstekende (en hier bedoelen we niet zeer goed) delen, het kon allemaal. Sommige vonden we niet zo bijzonder een doodskist op je Auto met hierin een bier drinkende deelnemer hoeft wat mij betreft niet zo. Maar zo te zien belooft het een mooie bende te worden.

Veel aandacht trok de vermogens testbank waar auto’s vol gas in de hoogste versnelling zo ver werden geknepen dat ze smoorden. Hieraan hebben wij de bus niet gewaagd. Dat het voor sommige auto’s hier letterlijk zweten was bleek wel uit de leksporen die hier en daar verschenen. Maar even spionerend op de uitslagenlijst hebben wij ongeveer( toen ie nieuw was) een kwart van de PK’s die sommige anderen nu hebben . maar goed het gaat niet om snelheid.

De kans om als hoogste te eindigen lijkt ons nu echter ook verkeken, want naast onze verhoogde bus doen er ook een Camper en een kleine vrachtauto mee, deze laatste bevat een complete muziekband en zal volgens zeggen ’s avonds in het kampement voor de nodige sfeer zorgen. Toen we tegen de mannen zeiden dat we achter hun aan zouden rijden was de vraag of we een beetje konden duwen waarop onze wedervraag was of zij een beetje konden slepen.

Zal wel wat moois worden. Er waren nog een paar busjes bij waaronder een Leyland Sherpa hoe je die weer op weg krijgt als je onderdelen nodig bent ?

Bij de uitleg over de run waarvan het meeste ook in het handboek staat werden de statistieken er nog even bij gehaald. Waarbij je zult begrijpen dat  met 92% man en 8% vrouw en een gemiddelde leeftijd van 29 jaar je zo nu en dan een ruim geweten zult moeten hebben.

Bij de gemiddelde bestuurder gaat het duidelijk om wie de grootste toeter en of luidspreker heeft. En waarbij hulpmiddelen als : gastanks met perslucht op het dak en een vrachtwagen hoorn, geen uitzonderingen zijn.

Een beetje doof zijn we weer thuis gekomen waarbij ik niet weet of het komt door de herrie in de bus( ik zal nog even meten of we binnen de gehoorbeschadigingdagdosis blijven anders moeten we straks gehoorbescherming plicht invoeren want volgens K v Z moeten we het vooral veilig doen) of door het getoeter en de muziek op het treffen in Westerbork.

Trouwens over veilig gesproken een stel was wel heel veilig bezig zij hadden hun  auto nl beplakt met duizenden condooms geen plekje op hun BMW was onbedekt, hoeven die jongens straks niet te zoeken. Ik hoop alleen voor hun dat niet een lolbroek met een speld er een Russische roulette van maakt..

Wel we gaan de aankomende week de bus inplakken en inpakken en da gaat het echt gebeuren.

Street Legal

Pff het is gelukt. Eindelijk de APK en de verzekering geregeld, dus we kunnen nu legaal over straat.
Na de bus eens een wasbeurt te hebben gegeven kwam er plotseling een heel ander voertuig te voorschijn Gerard en ik vonden het plotseling best wel een knappe bus geworden. Nu hadden we natuurlijk ook niet echt vergelijkingsmateriaal maar toch. 's Middags eens even bij de plaatselijke garage ( Klaas Kwant} gevraagd of ie gekeurd kon worden en dat was geen probleem. Tenminste dat vonden we toen. Bus gehaald en daar begon het gedonder, voor de garagedeuren was ie toch wel erg hoog maar met een beetje passen en meten moest het lukken, dacht ik. Voorkant lukte inderdaad ook maar zonder de banden leeg te laten lopen kwam ie niet binnen wat wel een vereiste schijn te zijn bij de APK.
Klaas een Collega gebeld of ie daar terecht kon en het geluk lachte ons toe, ze hadden ruimte om hem direct te keuren.
Toen ik daar aankwam zag ik een paar gezichten kijken van: Wat stuurt die Kwant ons nu, en in een oogopslag werd mij al verteld : " hij is nu al afgekeurd" . Bleek dat je niet zonder tankdop mag rijden want als je omvalt loopt de brandstof er uit. Nu zijn we niet van plan om OM te vallen hoogstens van plan om OP te vallen.
Na uitgelegd te hebben wat de bedoeling is ontdooide men wat en werd de sfeer wat vriendelijker.
er moest nog 1 klein stukje remleiding worden vervangen de schijven waren roestig en behalve de tankdop was ook de linker voorband niet OK volgens keurmeester Jos. Het viel mij eerlijk gezegd nog wel mee even het reserve wiel er onder en een dop op scharrelen  leidingetje maken schijven even afdraaien en dan moet het goed gaan. Dat zal ik de volgende dag wel even klaar maken. bovendien wilden we nog een extra reserve band mee en deze had ik gespot bij een sloperij in Hoogkerk, ze hadden nog onderdelen voor een Transit stond op Internet. Open van 9 tot 5 dus een afspraak was volgens mij niet nodig. ik zo tegen 10 uur die kant op . was de Baas niet aanwezig maar een hulvaardige jongeman bood aan hem even te bellen voor een setje wielen. Helaas die hadden ze niet. Ik voorgesteld of ik dan niet een reserve wiel van een Export bus kon kopen. “Misschien wel” zei jongeman maar dan moet je even wachten tot de baas terug is zal wel met een half uurtje terug zijn hij is even naar een APK in Hoogkerk.
Ik dacht dan kan ik beter even wachten anders heb ik een dubbele Rit. dat had ik beter niet kunnen doen. na anderhalf uur heb ik de moed opgegeven en ben ik met een tankdop die op een oude Transit aldaar paste huiswaarts gegaan. Dop passen op onze bus, wat denk je? past niet, is dit weer net even anders. Stik chagrijnig de andere werkzaamheden gedaan en voor de remleiding even naar Klaas Kwant. Verslag gedaan van de Keuring en verteld van de Dop Bleek hij net zo'n verzamelaar te zijn als ik en heeft nog een doos staan met ik denk wel 50 benzine doppen, wat moet je er mee? maar ik heb een gevonden en ben dus mooi geholpen, zowaar een van een Ford,die met een kleine aanpassing past alsof ie er mee van de fabriek is gekomen. rest van de dingen gedaan reserve wiel er onder en morgen kat in bakkie. De volgende dag wat denk je:  nee dus!! Bleek het reserve wiel een afwijkende maat te zijn en dat mag dus niet volgens de APK weer afgekeurd. Moet ik toch maar weer naar de sloper deze keer eerst maar ff bellen. ja was OK 50 Euro zei de man. Moest dan toch maar doorgaan, veel keus is er ook niet want de tijd begint te dringen. Dus weer de reis gemaakt naar Hoogkerk om het wiel te halen toen ik aankwam was er al iemand bezig hem loste halen maar hij wist niet hoe de band er onder vandaan te krijgen. Omdat ik het ook niet wist en of kon zien Gerard maar gebeld. Blijkt er een lier onder te zitten die de band aan een draadje laat zakken. Oh is dat alles ? zo klaar toch ? niet dus ! Zit er geen gereedschap voor de band te laten zakken bij die bus. hoe kun je het treffen bovendien goot het van de regen.
omdat we meestal niet voor een gat zijn te vangen dacht ik het wel met alternatief gereedschap te klaren. manco in deze was dat ik niet wist hoe dat geval werkt maar na wat schijnen en voelen heb ik het uiteindelijk uitgevonden en na een uur was het wiel er onder vandaan. wat denk je ? ook verkeerde maat band! Gelukkig was dit een zo goed als nieuwe en wou de sloper hem toch liever omruilen voor een  wat mindere band en uiteindelijk na 2½ uur had ik de zo ge of ver wenste band. Na deze thuis gemonteerd te hebben werd hij eindelijk GOEDGEKEURD!!.
vandaag heb ik hem nog een beetje toonbaar gemaakt we hadden de meeste roestplekken al geschuurd waarna hij vandaag aan de onderzijde rood is geworden Morgen de bovenkant nog een beetje wit maken en dan kan ie van binnen worden uitgeruimd en voorbereid voor het treffen in Westerbork A.s zaterdag.

Er zit dus schot in de zaak al gaat schijnbaar niets vanzelf bij dit project

Het begin

Na een gelezen kranten artikel enthousiast geworden voor de carbagerun het idee opgevat om dit jaar eens mee te doen.
Na wat ideeën besloten om mee te doen met een Auto die op houtgas kon rijden. Na wat onderzoek op internet nog enthousiaster geworden en uiteindelijk ingeschreven voor de editie van 2011, en ja dan begint het echt. We gaan met een oude Transit (daar kan immers flink wat hout in mee) naar Noorwegen.
alleen eerst nog even een Bus scooren voor minder dan €500,- en ja hoor daar stond er een in Hoorn te koop via Marktplaats. Het ding ongezien gekocht en dan moet het nog worden getransporteerd. geen APK dus da's nog wel even lastig.
Na wat googelen uitgevonden dat je met een niet APK gekeurde Auto ( 2 jaar geleden) over de weg mag rijden om bij het keuringsstation te komen. Mits je een bewijs hebt voor de afspraak en een verzekering alsmede een schriftelijke ontheffing van de motorrijtuigenbelasting.
Die afspraak voor de keuring : dat ging niet moeilijk, de ontheffing voor de motorrijtuigenbelasting waren we te laat mee, dus dat moesten we er maar op wagen en na veel vijven en zessen is ook de verzekering uiteindelijk geregeld.
Dus op naar Hoorn voor de overdracht. de Passat mee als Service voertuig en samen met Marian op Pad.
Nadat we de Bus hadden horen lopen en hij er uit zag  als door de verkoper beloofd, het ding overgeschreven en daarna zouden richting Schildwolde . Plotseling viel het oog op de brandstof dop, daar zat een slot op! helaas had de verkoper hier geen sleutel meer van en werd besloten het ding met gepast geweld te verwijderen.
Dus met een schroevendraaier er een klap tegen en dop in 2en 1deel aan de buitenzijde en het andere deel in de vulopening. Dit was uiteraard zo niet gepland en na een uur morrelen en de nodige inwendige vervloekingen het deel met een draadje en een tangetje er uit gekregen. ik denk dat ik hem wel 30 x voor de opening heb gehad waarna ie toch weer terug viel. Maar goed uiteindelijk hadden we hem er uit, de opening gedicht met een dop van een gasbuis en de terugtocht kon beginnen. Eerst even tanken natuurlijk en de banden op spanning brengen. Tenminste zo hadden we het gedacht, het liep wat anders!
Nadat we waren weggereden en ik voorop de eerste kruising over reed  keek ik in mijn spiegel en zag dat er een spatbord rand door de wind als richtingaanwijzer fungeerde en dat geheel op eigen initiatief . dat lossen we dadelijk wel op dacht ik, wel raar dat ik Marian nog niet achter mij zag. Hé Telefoon ! Marian belde met het verzoek of ik terug wou komen want ze kreeg de Passat niet in de versnelling en stond aan de kant nadat ik nog een volgens mij goede tip had gegeven om de koppeling in te trappen kreeg ik als dank de nodige verwensingen en een mededeling dat ze dat uiteraard had gedaan.
Na wat gemor besloten om te keren alleen waar? na bijna een tuin te hebben aangepast op het keren van een Transit bus aangekomen bij de service auto die zelf vleugellam was geworden. diagnose was al snel gesteld de versnellingspook was afgebroken, ten minste de pin waarover de pook schanniert. inventief als we zijn en aan gereedschap geen gebrek, hadden we daar een oplossing voor, gat er in boren schroef er door en gaan. de plaatselijke Chinees had een parkeerplaats met aan de voorgevel een stopcontact ( voor de puristen een wandcontactdoos) en na dit gevraagd te hebben mocht ik daar een beetje stroom van gebruiken. Aldus: kabelhaspel uitgerold boormachine gepakt en een gat geboord, allen jammer ik had eigenlijk niet een bout van de juiste lengte en grootte bij me, maar met een kleinere zou het ook wel lukken. Vol trots en blij dacht ik weer op weg te kunnen allen kwam hij niet door de keuring van de vereniging van huisvrouwen en werd ik op pad gestuurd om naar de garage die een stuk terug  gespot was voor een betere bout.
Hulpvaardige mensen daar, ik kreeg een bout die weliswaar te lang was maar wel de juiste diameter. Dus terug naar de parkeerplaats, andermaal de kabelhaspel uit, de boormachine te voorschijn , gat opboren en met een slijpschijf de bout inkorten. De Chinees zal wel gedacht hebben raar stel met een verrotte bus en een kreupele passat, maar deze keer kwam de oplossing wel door de keuring van mijn Ega en konden we echt op weg. Aldus in Hoorn getankt, bandjes opgepompt en gaan. Maar goed en wel op weg even de zaken overdenkend realiseer ik mij dat we niet hebben gekeken naar het oliepeil, daar ik een vermoeden had dat dit wel eens niet zo slim kan zijn bij de eerst volgende benzinepomp even op de parkeerplaats en inderdaad niks meer op het pijlstok te zien.
De meegebrachte olie er in en nog eens gepeild, nog te weinig dus een liter er bij gekocht en weer verder.
Na net de A7 weer opgedraaid te zijn rook ik een toch wel erg vreemde lucht het zou toch niet dat de olie dop er niet goed op zit. De eerste de beste afrit er maar weer af en controle en ja hoor een mooie bende, maar goed.
De dop er deze keer beter op en nu dan echt op weg. En verder zonder problemen het ding naar Schildwolde gereden. Helaas waren we te laat voor de APK afspraak maar hadden we hem wel mooi thuis en kan de restauratie beginnen.
Want behalve de spatbord randen was er wel meer verrot maar nu op het moment van schrijven en dus een halve vierkante meter plaat verder is ie zo ver dat ie naar de APK kan. dus wordt vervolgt.

Oh ja : Het Idee met het Houtgas is even verlaten, want dat viel toch nog wel een beetje tegen. Ik heb een boek gekocht wat is geschreven door een Fin die daar al flink wat ervaring mee heeft. Je moet zo ongeveer een fabriek bouwen met Cyclonen en filters en koelers en ook de motor behoeft enige aanpassingen, welke door gebrek aan tijd niet meer zijn te realiseren.
Mischien dat ik die op een ander moment nog eens ga bouwen want ik blijf dit wel een interessante techniek vinden.
Hoe we trouwens aan onze naam komen? in ons aller achternaam zit het woord leeuw dus da's niet moelijk
we zijn team 1717 zie ook de site van de carbagerun.

wordt vervolgt